Dimi

Ons popje had ons gisteren dus gek gemaakt. We waren beide serieus over ons toeren, dit hadden we nog nooit meegemaakt. Zo tekeer gaan, dat heeft ons ventje nooit gedaan. Ik besluit ze 's middags te gaan halen dat ze thuis komen eten. Sofia was enorm rustig en ze beseft wel degelijk dat ze overdreven heeft. Ma diee papa is nog steeds opgejaagd. Hij laat dat wel niet merken, maar als je zo lang samen bent, dan zie je genoeg! De kindjes willen met de fiets naar school in de namiddag. Zo gezegd zo gedaan. 1 probleem : Dimi zijn papa zijn auto is niet groot genoeg om die 2 fietsen in te steken. Dimi besluit ze nog snel te gaan halen voor de school uit is. Hij komt terug thuis ( lijkbleek ) en zegt dat hij zich serieus heeft pijn gedaan. Ik zeg dat hij naar de dokter moet, maar zo koppig als hij is zegt hij dat hij even gaat rusten en dat het dan wel over zal zijn. Na het rusten gaat het hem helemaal niet meer. Hij kan z'n arm niet meer plooien,... Ik zeg dat hij dan maar moet gaan, want zo kunnen we niet verder. Hij vertrekt, vergeet z'n gsm dan nog en uren hoor ik niks. 3uur later komt hij thuis : vlak bij de elleboog gebroken. Een halve gips rond z'n arm gezet en volgende week een ganse.
En dan te weten dat het vandaag de drukste dag van de week is. Maar het is gegaan, godzijdank!
Ik ben wel moe, heb gelopen voor 100 en dat zal de volgende dagen (weken) nog zo zijn.
En dan gans de tijd die uitleg geven wat Dimi had, elke keer weer opnieuw, ... Vanavond laat was er een man gekomen die vroeg of hij dat deed om compassie te krijgen van de mensen. Maar goed dat ik dat niet gehoord heb want die had z'n antwoord gekregen!!! Maar zo'n mensen zijn er dus ook, die enkel aan zichzelf denken en de rest van de wereld gestolen kan worden. Zo precies of ge expres uwe elleboog gaat breken?!?