Nieuws Sofia

Gisterenavond had ik nog wat zitten chatten met Lies en zei ze dat ze enorme pijn had aan haar ogen. We zeiden tegen elkaar dat we niks tussen onze afspraak lieten komen, maar vanmorgen kreeg ik jammer genoeg een berichtje van haar. Ze had de ganse nacht niet geslapen van de pijn en ze moest naar de dokter. Haar dokter was met verlof en nu moest ze naar Leuven.
Ik vond het heel erg, maar de gezondheid gaat voor!
De kindjes hadden er ook enorm naar uitgekeken, maar Sofia was ook nog niet 100%, dus misschien beter zo.

Iets na 16h heb ik de dokter gebeld om te horen of ze al een uitslag had van ons prinsesje. Ze had nog niet alles binnen, dat zou pas volgende week vrijdag zijn (omwille van de feestdag). Ze blijkt een bacterie van een ander ziek kindje overgenomen te hebben, waar ze heel slecht op reageert.
Haar suiker was goed en haar plasje ook. Eigenlijk ben ik blij dat het dat maar is, antibiotica nemen en ze is er vanaf. Ik hoop alleen dat ze dit niet te vaak moet meemaken. Want ze zag/ ziet er goed vanaf. Nog steeds opzwellen als ze krabt,... Zal nog wel ff zo zijn denk ik.
Ik zei haar dat haar suiker in orde was en ze vroeg of ze nu terug mocht snoepen en eens een cola drinken. Ik zei haar dat dat vanaf nu mocht. Ik ga naar Dimi om het hem ook te vertellen, ga terug naar hen en ze heeft al een snoepje in hare mond. Joost mag weten hoe ze eraan komt, maar ze was aan het genieten van het kan niet meer!

Wat later zijn we vertrokken naar de Olympia. We hebben eerst wat gegeten en dan zijn we gaan spelen. Johnny was ook gekomen en yiayia zou nakomen. Ongelofelijk hoe goed ons manneke dat kan. En ons mieke ook. Ze heeft zelfs ene keer strike gegooid. Dolgelukkig was ze. Vandaag was de eerste keer dat we haar niet meer moesten helpen. Het personeel kwam vragen hoe oud ze was. Normaal gezien mogen ze pas spelen vanaf 6 jaar. Maar omdat ze het al 'kan', mocht ze toch blijven spelen. Blijkbaar was er nog maar pas iets gebeurd met een kindje dat op de banen aan het spelen was en een bal tegen haar hoofd had gekregen. We moesten wel zeggen dat ze alleen op de baan konden komen om te gooien. Na een paar spelletjes was yiayia ook daar en hebben we nog een spelletje extra gespeeld. De kindjes wilden nog niet naar huis, die zouden er zelfs blijven overnachten. Maar na vorige nacht is het echt wel tijd om naar huis te gaan. Morgen is het Oudjaar en dan wordt het ook al laat genoeg.

Eindelijk !!

Morgen is het dan zover, na 20 jaar gaan we (Liesbeth en ik) elkaar eindelijk weerzien! We hebben elkaar ondertussen 2 maal gebeld, met Kerst en vandaag, en geloof me , ik heb zenuwen. Ik zei haar juist nog dat zij weet hoe ik eruit zie, maar ik van haar niet. Onze Ro zei me dat ik haar meteen zou herkennen, hij heeft haar nog eens gezien. We hebben dus afgesproken in de Gabber in Testelt. Dat is zoiets als Pretland hier. Kunnen de kindjes elkaar leren kennen, zij heeft 2 meisjes van ongeveer dezelfde leeftijd, en wij bijpraten. Maar 20 jaar haal je niet zomaar ff in. Ik kijk er echt naar uit. Hopelijk komt er nu niks meer tussen ! (Blijft Sofia goed reageren op haar medicatie en gaat alles goed met Lies en haar jongste dochter!!!)

Wat is dat nu weer...

Na een druk weekend ging ik gisterenavond de kindjes halen. Zoals altijd ben ik reuzeblij dat ik hen ga halen, maar nu extra omdat we enkele dagen vrij hebben met hen. Thuis aangekomen, wil Xander nog snel iets eten, zus wil ook ineens meeeten, dus ik vraag aan opa of hij veel foto's van ons heeft. We kruipen samen achter zijn pc en beginnen te zoeken. Na een tijdje hebben de kindjes gedaan en komen mee kijken. Dat ben ik en dat ikke, kregen we te horen. Ik spreek af met opa dat ik de laptop es een keertje meeneem om alles over te zetten. Vlak voor we vertrekken zegt oma me dat ze de nacht voordien met Sofia was opgestaan omdat ze zo fel aan het krabben was in haar haren en oma dacht dat ze misschien luizen had. Haar haartjes verschillende keren gekamd, maar niks. Ze gaan weer naar boven en Sofia begint wat te zweten en zegt dat haar hoofdje pikt. Uiteindelijk valt ze in slaap... Ons mama zei dat ik dat in het oog moest houden en moest ik toch luizen vinden, moet ik haar onmiddellijk bellen, want er waren 5 kindjes bij oma. Beter voorkomen dan genezen he ! Onderweg valt Sofia in slaap. Dimi haalt haar thuis uit de auto en boven wordt ze wakker. Ze wil dat papa even bij haar blijft. Geen probleem en ik naar beneden. Na een minuutje of 10 komt Dimi naar beneden en zegt hij dat ze de ganse tijd op mama aan het roepen was. Ik ben dan maar snel naar boven gegaan, want het was al laat genoeg!! Vakantie of niet, dit was echt te laat. Eens boven merk ik dat Sofia echt fel aan het krabben is aan haar hoofdje, nekje. Ik zeg haar dat ik het kammetje toch maar even ga halen om nog eens extra te controleren. Dimi zegt ondertussen dat hij nog snel naar de nachtwinkel rijdt voor koffiemelk. Ik loop snel weer naar boven, doe het licht aan en wat zie ik. Sofia haar gezichtje is gezwollen. Eerst dacht ik dat het door het wenen was, maar toen ik nog eens goed keek vond ik het wel heel fel voor dat eventjes. Terwijl ik haar haartjes kam, krijg ik haar nekje in het oog... Overal waar ze aangekomen was, was ze opgezwollen. (In haar haartjes was natuurlijk niks te vinden. ) Onder haar hemdje, aan haar pamper, overal had ze dikke rode zwellingen. Paniek, geloof me, wat was dat!!!
Ik loop naar beneden, bel snel naar mijn ouders om te vragen of ze zoiets bij haar gezien hadden, maar nee. Mijn vader zei me dat ik best even naar het ziekenhuis moest gaan.(wat hare jeuk op haar hoofd verklaard, ze zal het al langer gehad hebben) Maar Dimi was nog altijd niet terug. Ik heb hem gebeld en gezegd dat hij asap naar huis moest komen, want dat er iets met ons prutske aan de hand was.
Eens boven, zag ze er nog erger uit. Wat wil je al die jeuk. Zeg maar eens tegen zo een klein dutske dat ze niet mag krabben. Wij dus vliegensvlug naar het ziekenhuis.
Ze namen direct bloed van haar af(4 tubekes) en zodra de dokter er was( 5 min later) kreeg ze medicijn toegediend. We hebben overlopen wat het zou kunnen zijn, maar vermits ze bij oma geweest waren, wist ik niet exact wat ze gegeten had. Ze moest een nachtje daarblijven voor het geval het erger werd, dan konden ze dadelijk medicatie toedienen. Terwijl de dokter erbij staat zegt Xander ineens ( en hij moest er mee lachen) kijk zus haar gezicht ziet er in ene keer zo raar uit.
Dat zegt al wel genoeg zeker hoe m'n popje eruit zag. Met een goed verband rond haar armpje werden we naar de kamer gebracht. Ondertussen was het al half 2. Rond 2 h sliep ze nog niet en nog steeds werd haar huidje dik als ze eraan kwam. Het zag er nadien zelf heel uitgedroogd uit op die plekken, net schuurpapier, zo voelde het aan! Ik ben dan naar de verpleegster gegaan en vroeg of dat normaal was, wanneer die medicatie nu eindelijk begon te werken. Ze zei me dat dat niet lang meer zou duren.
Wat later is ze dan in slaap gevallen. De verpleegster is verscheidene keren komen kijken 's nachts om zeker te zijn dat het niet erger werd. Met andere woorden : half 3 gaan slapen, half 5 wakker geworden, half 6 weer controle, waarop de verpleegster me zei dat ze niet meer zo rood was. Ik was aan het koken, het was daar abnormaal warm. De verwarming wat minder gezet en de verpleegster was weer weg. Ik was ondertussen klaarwakker. Iets voor 6h kleed ik me aan en glip stilletjes buiten om snel een sigaret te gaan roken, eens ze wakker is, wil ik bij haar blijven, zeker op zo een vreemde plaats. De verpleegster zegt me dat ik daar gelijk in heb, en ik ga snel naar beneden. Het smaakte me niet, dus sigi snel uit en weer naar boven. Ik loop de kinderafdeling binnen en wat zie ik : Sofia op de schoot van de verpleegster. Ik zeg : t is ni waar he, hoe kan dat nu. Waarop de verpleegster (verdomme wat een lang woord altijd) me zegt dat ik al ff weg was toen ze ineens begon te roepen. Weer naar onze kamer, wil die klein pruts niet meer slapen. Ik zeg haar dat ik de dokter zou roepen, dat ze veel te weinig geslapen heeft en uiteindelijk doet ze haar oogjes weer toe. Rond half 8 ongeveer gaat m'n telefoon, ons mama. Om te vragen hoe het gaat. Ik haar alles nog eens gezegd en ze wist me te zeggen dat ze niks abnormaal gegeten had. Ik vertelde haar dat ze was wakker geworden en ons mams zei : die heeft dat gevoeld. Die pruts sliep zo vast, anders was ik nooit weggegaan, maar ge ziet wel hè.
Wat later werd het ontbijt binnen gebracht, maar ik heb haar laten slapen. Op de gang was een baby zo hard aan het wenen, dat ik dacht dat ze er wakker van zou worden, maar niks. Wat later begint een ander (groter) kindje te wenen, en daarvan is ze wel wakker geworden. Ik ben dan ff bij haar gaan liggen en heb haar boterhammekes klaar gemaakt. Ze at 'vrij' goed en daar was ik al blij om. Als ze over haar lichaampje ging, werd het nog altijd dik en rood, maar niet meer zo fel.
Ik die anders NOOIT koffie drink heb me daar 2 tassen gedronken, was al op van half 6 en na 3 uur slapen (als je dat slapen kan noemen: 1) met een half oog open, bang dat er iets zou gebeuren, 2) op zo een bed amaai...., 3) met zo een warmte, nee dat gaat niet )
Wat later heb ik dan naar Dimi gebeld om te zeggen hoe het ging en wat hij moest meebrengen.
De verpleegsters kwamen de ganse tijd praten over morgenavond. Ik begon al helemaal in paniek te raken, ik dacht dat we maar een nachtje daar moesten blijven, maar ze zeiden allen dat ze daar niets van wisten!
Ongeveer een uurtje later kwamen papa en broer aan bij ons. We hadden ondertussen naar K3 en het magische medaillon gekeken. Ze heeft die al 100 keer gezien denk ik , maar ze heeft er toch van genoten.
Niet veel later werd het middageten gebracht en ik vroeg me af wanneer de dokter zou komen. Ik vroeg dit en ze bleek net op de afdeling aan haar ronde begonnen te zijn.
Een half uurtje na het middageten begon Sofia haar gezicht en nekje weer vol plekken te staan, en begon ik weer te paniekeren. Net toen ik tegen Dimi zei : Oh nee kijk nu hoe fel, kwam de dokter binnen. Ze wist me gerust te stellen dat dat kwam door de medicatie die aan het uitwerken was (had ze na het ontbijt gekregen). Na wat gesproken te hebben met haar, over hoe het zou kunnen komen,... wordt besloten om toch nog wat extra bloed af te nemen voor andere tests(wat ook nog niet simpel was, er kwam een 2e verpleegster bij om op haar handje te duwen om er bloed uit te krijgen. Ik kan daar zo al niet tegen, mijne maag heeft zich eens serieus omgedraaid) en een plasje te bekijken omwille van haar pikkepoes (is nu wel ff geleden, maar vermits ze soms nog klaagt laten we dit ook nog even nakijken).
We mochten dan toch naar huis, godzijdank (ik ben geen ziekenhuismens), met haar medicatie mee. Morgen na 16h zou de dokter de uitslag ( het meeste ) weten.
Thuisgekomen ( bijna half 3) heb ik eerst naar oma gebeld om te zeggen dat we eindelijk thuis waren. Ze wist me te zeggen dat Sofia vrijdagmorgen al wat uitslag had aan de 'plakkers' van haar pamper. Dat had de dokter ook gezegd dat het daardoor kon komen( eigenlijk was het alleen maar gissen, ze zei zelf dat het kan zijn dat we het nooit zullen weten).Normaal draagt ze de broekjes van Huggies ( prinses), maar omdat we afgesproken hadden dat er na Kerst zonder pamper geslapen werd, had ik deze niet meer gekocht. We zijn dan een klein pakje Pampers gaan halen, maar of dat nu de oorzaak kan zijn? Mijn broer zijn dochtertje had daar ook uitslag van gekregen.Of was het hare nieuwe parfum van K3 van de Kerstman? Och ze moeten zelf maar uitzoeken wat het is, ik heb er echt geen idee van. Ik heb alles genoteerd wat ze bij oma de dag voordien gegeten heeft (had de dokter gevraagd) en dat moet ik morgen doorgeven.Voor de rest moest ik ook bijhouden wanneer ze klaagt van buikpij, omdat ze dat de laatste tijd ook vaak doet. Nadien wordt met de dokter nog eens besproken wat daar de oorzaak van kan zijn.
Wij zijn ons bedje ingekropen, terwijl Dimi met Xander naar de tandarts ging voor controle van zijn tandjes. Hij had een heel klein vlekje op 1 melktandje, maar voor de rest waren zijn tandjes heel goed. De tandarts heeft dat weggedaan, ook al zijn het maar melktandjes, beter weg dan dat hij 'rot' vlekje zou krijgen. Ze zijn daar nog geen 10 minuutjes binnengeweest, en daar had mijn vedetje zo een bang voor. Nu weet hij ook wie de tandarts is en dat hij geen bang moet hebben.
Toen ze weer thuis waren zijn ze me komen wakker maken ( had ik gevraagd ) en ben ik opgestaan. Sofia heb ik laten liggen, ze had het nodig, mijn prinsesje.
Ik heb met Xander dan wat leesoefeningen gedaan, die de meester had meegegeven, want deze vakantie was er nog niet veel geoefend. Dimi is dan eten gaan maken en zijn Xander en ik ons popje gaan wakker maken.
Ze heeft een beetje gegeten, niet veel, maar om nu boos op haar te worden en te zeggen dat ze meer moest eten, dat zag ik niet zitten. Ze voelt zich zo al niet goed en bovendien had ze vanmiddag flink haar patatjes en kip opgegeten.
Na het eten kwam Said, tante Vero en Younes langs. Tante Vero had me vanmiddag al gebeld, ze stond thuis aan de deur. Ze wou weten hoe het met ons prinsesje ging, maar we waren er nog niet. Ze vroeg of ze moest langskomen, om wat gezelschap te komen houden. Ik zei haar dat de dokter zo zou langskomen en hoopte dan naar huis te kunnen gaan. Toch lief van die tante Vero he.Vanavond is ze wel buiten blijven staan. Ze moet bijna bevallen en zei dat het misschien besmettelijk is Sofia heeft en dat ze dat risico niet kan nemen. Gelijk heeft ze, ik zou niet willen dat er nu nog iets mis zou gaan met de baby.

We hebben ( na hun vertrek) nog op de Wii zitten spelen, de kindjes en Dimi toch. Ik heb mijn zussen en broer opgebeld om wat meer uitleg te geven, arree meer, ik weet zelf ook nog niets, maar gewoon wat er gebeurd was.
Ook heb ik nog even naar Liesbeth gebeld om te vragen om morgen een half uurtje later af te spreken. Ben ik zeker op tijd daar, want ik wil dat ons popje de tijd heeft om te eten, en haar medicatie in te nemen, geen gehaast geen gevlieg. Bleek dat ze me ook wou bellen om net hetzelfde te vragen!!!HAHA

Dimi is ondertussen de kindjes slapen leggen. Ik wou hier eindelijk nog eens fatsoenlijk schrijven en ik denk dat hij bij hen in slaap gevallen is, want hij blijft me wat lang weg. En voor ene keer vind ik dat eens niet erg se. Normaal kan ik niet in slaap vallen zonder hem naast me, klinkt misschien raar, maar ik lig altijd wakker tot hij langs me ligt. Dan val ik nog niet meteen in slaap, maar dan gaat het toch altijd wat beter. Maar na vannacht in dat fantastisch ziekenhuisbedje, zal dat wel geen probleem zijn en heb ik een groot bed voor mij alleen!!!

En ik hoop dat de uitslagen morgen goed gaan zijn, dat er niks mis is met mijn kleine meid!!
Ook al vinden ze niet wat het is, we moeten toch nog naar de dermatoloog gaan voor haar en mij, dat zou me op dit ogenblik nog niet veel uitmaken. Als er maar niks ergs aan de hand is, dat is voor mij het voornaamste!!!!!!!

2e dag vrij

Vanmorgen hebben we met z'n allen eens goed uitgeslapen. De kindjes waren pas om iets voor 10h wakker.

Ze hebben op de Wii zitten spelen. Met het nodige kabaal erbij : nee, zo moet dat niet. Ik ben het. Yes, ik ben gewonnen. .... Ze kregen er niet genoeg van.

Dan was het tijd om ons klaar te maken. We gingen samen met tante Nadia naar de kerstmarkt.
We hadden afgesproken in St truiden om zo door te rijden naar Luik.

Van een echt kerstgevoel kon je niet echt spreken, ik heb dat dit jaar precies nog nergens gehad. Ligt dat nu aan mij of wat is dat. Ons Nadia had dat gevoel in Luik toch ook niet. Het was er wel gezellig, en de kindjes vonden het reuze. Xander, Sofia, Karsten en Torsten hebben samen in het kersttreintje gezeten, ze hebben suikerspin gegeten,...









En wij hebben een gluhwein gedronken, behalve Dimi dan, die nam een warme choco en een thee ( die dan nog slecht was ook).We zijn het reuzerad ingegaan (zonder Dimi en Sofia), want dat stond ook op Xander en Karsten hun lijstje. Dat in Hasselt is wel hoger en Dimi zei achteraf dat hij er misschien beter mee ingeweest was. En dat voor iemand met hoogtevrees. (Het rad was ook veel mooier als dat van hier)
Daar was ineens de kerstman. Voor het eerst wou ons popje, zonder bang te zijn, mee op de foto. En snoepjes dat ze gekregen hebben, niet te doen, zoveel !!!










Nadien zijn we het winkelcentrum nog even ingegaan en hebben de mannen (Dimi en Nonkel Sven) even op de kindjes gepast zodat ons Nadia en ik wat winkels inkonden.
Ik heb voor ons kindjes nog warmwaterkruikjes (in knuffels) gekocht en een extra vulling van graan. Ik wou dat al langer doen, maar ik had er nog geen tijd voor. Voor Sofia komt dat nu goed van pas, ze klaagt af en toe van buikpijn.

In het winkelcentrum loop ik snel even de Ici Paris binnen om naar iets te kijken en ons popje gaat met me mee. In één keer houdt ze me tegen en zegt dat ze een heel mooie lippenstift gezien heeft. Een blinkende roze!! Ik ga mee kijken. Die klein pruts heeft nu al een goeie smaak. Enige minpunt: Uit de vele die er lagen kiest zij er eentje uit van : jawel CHANEL. Ik heb dan een beetje op haar lipjes gedaan en dat moest natuurlijk iedereen zien. Tante Nadia en nonkel Sven moesten als eerste kijken en dan snel naar de papa.
Toen we het winkelcentrum wilden verlaten kwamen we weer langs die winkel. Was ze tegen papa gaan zeggen dat hare lippenstift weg was. Ik zie Dimi met haar naar de winkel stappen en zeg tegen ons Nadia: die gaat die toch niet kopen hè. Ze komen terug uit de winkel en ons popje haar lipjes blonken weer. Dimi was gaan vragen hoeveel die kostte, maar vond het iets te veel. '25€ voor zo een klein dingske' zei hij ' en dan te weten dat dat al na 2 dagen op is, dat wou ik er niet aan geven.' En gelijk heeft hij. Sofia smeert zo vaak haar lippen dat die dadelijk leeg zou zijn en dan is 25€ veel geld! En ik heb ook gene Chanel in mijn kakosch (zoals Sofia dat zegt), dus moet mijn klein dat ook niet hebben.

Het was echt een heel fijne dag geweest. Onze kindjes waren nog niet moe, Karsten ook niet, maar kleine Toto wel. Hij had dan ook de ganse tijd flink meegestapt. Tijd dus om naar huis te gaan.

We zijn nog snel een hapje gaan eten, want om zelf nog iets te maken was het te laat. Dan zouden ze veel te laat eten. Ze wilden zelf pizza maken, maar zo snel gaat dat niet. Dat deeg heeft z'n tijd nodig om te rijzen en ik zag het niet zitten om dat nu nog te doen. Dat zal iets voor volgende week zijn!

Thuis hebben ze hun spelletje van vanmorgen verder gespeeld (Wii) en dan was het bedtijd.
Moe maar voldaan zit ik hier in mijn zetelke!

11 JAAR

Ik was vandaag even aan het nadenken en ja, ik heb de frituur deze kerstvakantie 11 jaar. Niet te geloven hoe snel de tijd gegaan is. 11 jaar, ik kan het nog altijd niet geloven( als "snotterke" heb ik hier de zaak overgenomen en dat terwijl ik nog studeerde). Ondertussen getrouwd en 2 kindjes, dat de volgende jaren ook zo mooi mogen zijn als degene die voorbij zijn!!!

Vriendjes op bezoek

De kindjes waren nog maar net wakker en ze vroegen al wanneer Lars en Robke kwamen. Ze moesten nog enkele uurtjes geduld hebben. We hebben dan enkele spelletjes gespeeld, Xander heeft nog wat gelezen voor school en mama en papa gek gemaakt met de vraag : is het nu al zover?
Hoe vaak ze niet aan de deur gestaan hebben om te kijken of ze er al waren, ongelofelijk.
Eindelijk was het dan zover. Ze hadden elkaar zo gemist, die jongens (Xander en Lars) en Sofia was heel blij dat Robke er ook bij was.
We wisten al dat onze film om 14h45 begon, dus konden ze hier eerst nog wat spelen.
We zijn onze tickets gaan kopen en zijn dan eerst nog bij de Quick gaan eten. We waren er maar net binnen en de schoentjes vlogen al uit. Weg waren ze, de speelhoek was voor hen alleen. Het ging er luidruchtig aan toe. Ze leefden zich nog even uit voor ze bij de film stillekes moesten zitten.
Na het eten zijn we dan naar de zaal gegaan en wat later begon de film.
Ze hadden gekozen voor NIKO:

Het rendierjongetje Niko wordt opgevoed door zijn moeder en ‘stiefvader’ (een eekhoorn). Niko’s moeder vertelt hem dat zijn vader bij Santas Flying Forces zit, de elite groep van vliegende rendieren, die de slee van de Kerstman trekken. Met dit eervolle werk heeft hij alleen geen tijd om bij zijn gezin te zijn. Niko wil ook leren vliegen. Als hij door een stommiteit de hele groep rendieren in gevaar heeft gebracht, besluit hij hen te verlaten, en gaat hij op zoek naar zijn vader. Een gevaarlijke tocht, want de wolven liggen op de loer.
Sofia dacht dat de film over een vriend van ons ging, die noemt ook zo. Toen de film begon zei ze : dat is Niko niet mama. hihi
Dimi was popcorn gaan halen en wat frisdrank. Lars zei hiervan dat hij dat enkel op feestjes mag drinken, maar vandaag was het ook feest ! Tijdens de pauze kwam daar dan ook nog eens chips bij. Gesmuld dat ze hebben, HAHA.

Na de film zijn we richting stad vertrokken want daar hadden we afgesproken met Katleen. Ik had haar gevraagd of ze mee wou komen eten, na haar werk. We zijn haar dan nog gaan verrassen op het werk en dan gingen we richting frappè. Ondertussen zei Lars dat hij buikpijn had. Hij zag er wat bleekjes uit en hij zei dat hij teveel gesnoept had. Katleen arriveerde iets later en tegen haar zei hij dit ook. Maar als 1tje zegt ik heb buikpijn, hebben ze allemaal buikpijn, behalve onze Xander.
Lars wou nog niet eten, maar de andere hebben flink gegeten. Nadien begonnen ze met ijsblokjes te spelen. En Lars zijn buikpijn was voorbij. Hij had het veel te warm en door de afkoeling was hij veel beter. Ze hebben dan nog zitten spelen in frappè en dan was het slaapjestijd.

Ze waren al plannen aan het maken voor een volgende keer en waren nog niet uitgespeeld. Ze wilden nog 100 en 1 dingen doen, maar dat zal voor een andere keer zijn!

Onze eerste dag zit erop, en het was reuzefijn!!!

Niko en Pina waren ook in frappè, moest lukken, net na de film Niko. Hij zei me dat hij toevallig op dit blogje was terechtgekomen. Jammer dat we door moesten, we moeten dringend nog eens afspreken.

Druk, druk en nog eens druk

Vanmiddag zijn we snel de stad in gegaan. Ik zei gisteren nog tegen Dimi dat we beter met de bus of de taxi zouden gaan. Hij lachte er eens hard mee. Vandaag moest hij daarentegen toegeven dat we de auto beter thuis hadden gelaten. (Zo zie je weer maar eens dat een vrouw altijd gelijk heeft!).
Parkeerplaats vinden was dan ook geen makkie. Na zeker een half uur hadden we dan eindelijk een plaatsje. Volk dat er rondliep, niet normaal. We hebben ons even laten zien in frappè en zijn dan op 'jacht' gegaan. Enkele spulletjes hebben we gevonden, maar veel zin om aan die ellenlange rijen aan de kassa aan te schuiven hadden we niet. We zijn dan braafjes weer naar huis gekomen, want zo'n drukte bij shoppen is niks voor ons.
En dan was het tijd om te werken. Nog een paar uurtjes en dan zijn we vrij. Nu het bijna zover is, zijn we er echt wel blij om, maar dat zal iedereen wel hebben, dat gevoel.
's Avonds ben ik dan de kindjes gaan halen. Onderweg naar huis was ze bezig over trouwen. Ze vertelde dat ze ging trouwen met Robbe. En als hij haar zou plagen op het feest, dan moest ik haar komen helpen. Wat een fantasie heeft ze toch, die kleine meid.
Ons verlof kan beginnen, iedereen thuis, heerlijk!

Moeilijk

Vanavond kwam opa met Xander nog eventjes hallo zeggen, vlak voor ze naar de catechese gingen. Xander wou heel graag hier blijven slapen, maar wij moesten verscheidene kadotjes gaan kopen, wat we voor morgen op het programma staan hadden. En dat gaat niet met kindjes erbij. Sofia was nog bij oma gebleven en die zou het ook niet fijn gevonden hebben, moest broer niet terugkwam.
Opa zei dan ook dat ze na de 'les' niet weer gingen langskomen, anders was het nog moeilijker voor hem. Het deed pijn om mijn ventje zo te zien vertrekken. Nog een paar dagen en dan is al onze tijd voor hen!!!

Kerstvakantie

Vandaag laatste dagje school en dan is het vakantie voor onze vedetjes. En voor Sofia was het precies wel tijd. Ze had deze week 2 keer op de speelplaats staan wenen, iets wat ze anders niet doet (zegt de juf). En voor ons manneke, die heeft eigenlijk niet zoveel laten merken. Hij is een flink kerelke. Maar ik ben er zeker van dat hij er ook goed van zal genieten. Tuurlijk zullen we blijven oefenen, anders gaat het schrikken worden als de school weer begint. Ze hebben zelfs wat taakjes meegekregen. Maar het meest belangrijke is GENIETEN. Nog een weekend hard werken en dan hebben we samen vrij, ik kijk er echt naar uit.

We hadden gezegd dat we in de vakantie naar de cinema zouden gaan. Ons pop zei vlak na school : nee we moeten niet naar oma, we gaan naar de cinema. Traantjes kwamen dan ook snel naar boven toen ik zei dat we pas gingen als wij ook vrij hadden. Voor haar was het al vakantie!
Uiteindelijk heeft ze er zich bij neergelegd en is braafjes ( en heel moe) mee vertrokken naar oma.

Waarom

Waarom schrijf ik hier eigenlijk nog???
Voor mezelf ? Voor onze kindjes later???
Ik weet het niet meer. Vinden mensen het wel leuk om hier te komen lezen ??? Volgens de teller wel, maar niemand reageert. Ik heb nog zo een heleboel te vertellen, maar door die f*** buikgriep, die me nu nog in bedwang houdt(, of is het dan toch een maagzweer???) heb ik geen tijd meer gehad om hier te schrijven , wil iemand het eigenlijk nog wel weten, of moet ik het gewoon voor mijn kids later doen, de moed ontbreekt me (zeker na zo lang en nu nog ziek te zijn) om door te doen). Ben ik wel juist bezig? Is er iemand die die dit wel echt wil horen? Hoe het met mij , mijn ventje en onze kids gaat??? Of met iemand die ons na aan het hart ligt?? ( of mij althans) K weet het nemeer, door zo ziek te zijn ben k me veel vragen beginnen te stellen .
Misschien teveel , k weet het niet.
K twijfel of k er wel mee door zou gaan...
(Vervolg morgen , even iemand om raad vragen, anders is het morgen het laatste berichtje)

Morgen brengt weer meer raad !!

Kerstkado

Dinsdag na school wou Xander ineens iets maken voor Kerst voor zijn meester. Hij wou iets maken met strijkparels. Mij goed, hoewel ik dit nog nooit (moet ik me nu schamen?) had gedaan. Een pracht van een vlinder was het resultaat. Ik zei tegen Xander dat ik het zou strijken als hij slapen was. Omwille van omstandigheden, we kregen nog bezoek, was dit er niet van gekomen.
Woensdagmorgen vroeg hij er meteen achter. Ik heb dan de strijkplank en machine bovengehaald, opdat hij het toch kon meenemen naar meester Ludo. Maar de pareltjes en het plastiekje dat hij gebruikt had was van geen goede kwaliteit, met als gevolg dat de vlinder precies echt ging vliegen. De vleugeltjes plooiden naar boven en ik vond dat best grappig, maar mijn klein ventje helemaal niet! Wenen dat hij gedaan heeft. Ik heb hem gepakt tot aan school, hem belooft een nieuwe te maken voor hem die hij dan aan zijn meester kon geven. Het stomme is dat hij nu bij yiayia is , anders kon hij het zelf maken. Op school was hij nog steeds niet te troosten, zelfs de meester keek raar toen hij ons manneke zo zag. Nu heeft hij ook eens de gevoelige kant van hem gezien, maar hij wist niet waar het over ging. Ik heb thuis de doos met "goede" parels genomen en heb hem een kerstbeer gemaakt. 's Avonds kwamen ze langs en gaf ik het hem. Dolgelukkig was hij. Zijn kerstkado voor zijn meester.
Toen hij vandaag thuiskwam vroeg ik of hij het afgegeven had en wat hij gezegd had aan de meester. Weet ge wat hij gezegd heeft : DAT IK DAT VOOR DE MEESTER GEMAAKT HEB!
Ik zei hem: je hebt hem er toch wel bijgezegd dat ik dat van u moest maken. Zijn antwoord : oh nee, dat ben ik vergeten. En hij vond het grappig, hij zei dat de meester het had opgehangen in de klas. Wat moet diee man nu wel ni denken HAHA.

Ons popje wou dat ik ook iets voor haar juf maakte, dus dat heb ik ook gedaan. En hare vlinder was goed gelukt. Zo fier als iets heeft ze het aan haar juf gegeven!!!

Weer van datte

Ik heb gisteren weer te hard geroepen dat ik beter was, vandaag voel ik me weer rotslecht.
Ik heb al mijne moed bijeengeraapt en heb toch mee de kindjes naar school gebracht. Vandaag gaan ze weer naar yiayia. Xander was al aan het zeggen dat hij niet naar de Griekse les wou gaan. Maar daar kan ik niet over beslissen.
Rusten, dat ga ik nu doen, goed rusten.

Genoeg geweest

Gisterenmorgen werd ik wakker en voelde me doodziek. Ik was om 6h al wakker geworden omdat ik precies moest braken (sorry dat ik het zo rechtuit zeg). Maar ik dacht bij mezelf NO WAY dan slaap ik helemaal niet meer en legde me op mijn zij. Dat was de enige manier om mijn maag tot rust te brengen. Wonder boven wonder heb ik dan toch nog een uurtje kunnen slapen en ben ik nadien naar beneden kunnen crossen om 'het' te gaan doen. Zal ik blij zijn als die badkamer boven eindelijk klaar zal zijn! Half januari zou alles klaar moeten zijn en ik kan je zeggen, het werd tijd. Zoveel mensen gevraagd maar als het puntje bij paaltje kwam, hadden ze geen tijd.
Ik heb de kindjes helpen aankleden, helpen eten geven en boekentasjes klaargemaakt, maar dat was het dan ook. Ik kon niet meer, geen energie meer, niks. Ik moest mezelf vooruit sleuren en zelfs dat was te veel. Bij elke paar stappen die ik deed moest ik stoppen of ik zou flauwgevallen hebben. Ik heb dan tegen Dimi gezegd dat hij de kindjes alleen naar school moest brengen, want dat zou me echt niet lukken. Hij zag maar al te goed hoe ik eraan toe was en zei dat dat geen probleem was. Ik ben dan weer naar boven gegaan en ben m'n bedje ingekropen (letterlijk)!
Dimi had van de week ook last van z'n maag, maar is nooit moeten gaan br... en was nooit zo zwak, maar je kent ne man hè als die zich slecht voelt, dat is veel erger als een vrouw. Ach ik ga hier geen woorden vuil aan maken, jullie zullen wel weten wat ik bedoel!!!
Ik heb geslapen, ff wakker geworden op de klok gekeken, ik was aan het koken, weer in slaap gevallen, en rond een uur of 15h werd ik weer wakker. Ik heb dan aan Dimi gevraagd of hij de kindjes wou gaan halen en aan de meester kon zeggen dat ik niet naar de oudercontact zou komen.(Xander had hem vanmorgen al gezegd dat ik ziek was, zei hij bij thuiskomst. Ik dacht meteen dat de meester moest gedacht hebben: oef , die moeilijke madam komt al niet!)
Dimi is dan vertrokken en was pas na 45min à 1h terug thuis, dus ik was al behoorlijk ongerust dat er iets gebeurd was. Hij was dat dus tegen de meester gaan zeggen en die had zijn uitleg dan maar tegen Dimi gedaan. (Ze, Dimi en Xander met Sofia, hebben de klas klaargezet, Dimi tafel mee klaargezet, Xander geborsteld,...) De meester zei: eigenlijk is er niet veel te zeggen, hij doet het heel goed. Maar dat had hij me al een paar keer gezegd. Ze hebben dan samen de testen zitten overlopen, denk ik toch(lees verder) en ze waren heel goed: 9/10, 10/10. Behalve 1je daar had hij 3/5 en ik zei ( bij het overlopen thuis) oh schat wat is hier misgegaan. Waarop Dimi zei: als je daar iets op durft te zeggen dan ... Waarop ik zeg wie zegt dat? Dimi: de meester, nee ik. Als je daarop iets durft te zeggen he, dat hebben ze niet geleerd en heeft hij nog heel goed gescoord! De meester zal me al kennen en me ventje maar al te goed!! Maar ik heb er niks op gezegd. Er was een vraag bij over de korste weg naar huis en onze Xander had een 'speciale' (krinkelewinkel) weg gekozen, waarop ik gezegd heb: dat voorspelt voor later, als wij zeggen recht naar huis, dan weten we dat dat via een omweg zal zijn!HAHA
Je kan niet geloven hoe blij ik was met die resultaten, REUZE BLIJ. Ons manneke, zo verlegen altijd, hoewel hij in het 3e kleuterklasje wat meer opengebloeid is, waarvan Juf Elly vorig jaar nog zei dat hij zo onzeker was, dat we moesten opletten. Hij heeft dan toch maar bewezen dat hij het kan, van die onzekerheid, ok daar merken we af en toe nog wel iets van, maar welk kind is nu zeker of hij bepaalde woordjes juist uitspreekt of niet, zeker als ze het pas leren. Ik kan alleen zeggen dat ik een hele fiere en trotse mama ben. Hopelijk blijft hij zich zo inzetten.

Dimi (ik heb maar een beetje geholpen) heeft dan eten gemaakt voor de kindjes, ze hebben wat gespeeld en dan zijn we allen naar boven gegaan. Ik ben dan weer in m'n bedje gekropen, kon echt nemeer. Het is verdorie al de 2e week op rij dat ik op onze vrije dag slecht ben. Wat haat ik mezelf hiervoor, de ganse week kijk ik naar deze dag uit en dan ben ik weer ziek. Vorige week geveld door zware hoofdpijn, nu door de buikgriep, ok ik kan er niks aan doen, maar dit is onze enige avond samen. Wat kijk ik uit naar volgende week, dat we een paar dagen vrijaf hebben, samen met ons gezinnetje. De kerstinkopen zijn ook al niet doorgegaan, dus ik hoop dat we morgen snel kunnen gaan, want tussen al dat vrije (vakantiemensen) lopen, daar heb ik al helemaal geen zin in. Normaal zijn de kindjes morgen bij yiayia, maar je weet nooit. Vandaag voelde ik me al iets beter, maar morgen??? Of wie weet wie komt er weer toevallig langs (vertegenwoordigers)?

Maar ff terug maandagnacht, of dinsdagmorgen rond een uur of 2 voelde ik me heel goed. Ik had zoveel geslapen dat ik klaarwakker was en voor het eerst die dag wat honger had. Ik heb dan een soepke gegeten met een geroosterd booke en dat heeft me gesmaakt( maar half opgegeten) .

Ondertussen werd ons pop wakker, aan het roepen op papie (zeker omdat ze weet dat mamie ziek is , anders roept ze nooit op hem). Ik naar haar toe en ja hoor mamie was ook goed . Ze had weer pijn aan haar 'poep'. Haar een pijnstillertje gegeven, maar het deed nog pijn. Wat zalf gesmeerd, nog pijn. Ik zei : je mag even mee naar boven en dan terug uw bedje in. Papa was ondertussen ook boven en was op de Nintendo aan het spelen. Ze ziet papa en vliegt mee in de zetel. Ik vraag haar heb je nog pijn NEE. Ik zeg dan is het slapetijd en ineens zegt ze JA. Ik zeg hoe ja, ja ze het toch nog pijn. Ik geloof wel dat ze wakker geworden is van de pijn,(of door pipi in de pamper, ze heeft jammer genoeg nog een pamper. Sommige dagen zonder, sommige dagen met. Ik heb al gezegd na de kerstman geen meer.) maar de rest erond is dus regelrechte zever. Ik ga toch haar plasje eens binnendoen bij de dokter.
Ineens begint onze Xander keihard te roepen en mijn hart sloeg in ene keer het dubbele. Dat is al zeker een jaar geleden dat hij 's nachts nog geroepen heeft. Ik vlieg m'n bed uit, loop de trap af en hij zegt: je had toch gezegd dat ik ook bij je mocht zijn. Ik roep naar Dimi dat ik bij hem zou blijven slapen, ga nog snel naar boven om m'n wekker te halen en Dimi zegt: laat hem hier toch mee in het grote bed liggen, voor die ene keer. Sofia stond al bij de trap om te roepen: Xander, kom maar. Kom maar naar boven. (Zo schattig!!!) Zoef Zoef en hij was er. Rechtstreeks het bed in. Ik zeg tegen hem : amaai dat is lang geleden. Hij: Ja hè mama en hij legt zich half over me en valt in slaap.( Me in een serieuze knuffelgreep hebbend!!)
Iets later valt ook ons popje in slaap, maar ik niet. Ik heb maar bang dat ze uit bed gaan vallen door hun gewriemel, bang dat ze geen donsdeken over zich hebben,...Uiteindelijk val ik rond iets na half 4 (is de laatste klok die ik gezien heb) zelf in slaap.

Vanmorgen voelde ik me al veel beter. Godzijdank!!
Ik kleed de kindjes mee aan, maak eten voor hen en maak hun tasjes klaar,maar vraag Dimi toch om voor ene keer nog eens allen te stappen.
Naar gewoonte komt Tante Vero vandaag langs. Anders zien we elkaar nooit. Lekker koffietje drinken, zij , want ik drink dat niet, is niks voor mij. Nooit geweest en ik hoop dat dat nooit zo zal worden!! We kijken wat naar 'Sturm der Liebe' volgens Dimi Sturm der waanzin, maar wij vrouwenkijken toch. Rond een uur of 10 is dan ook Dik (Derek) daar en gaan nog wat verdere besprekingen over onze badkamer door.

's Avonds was het weer werken geblazen. Maar goed dat ik met niet meer zo slecht voelde. Ik heb weer zitten eten voor 2, toch niet te doen wat ik zo allemaal binnenspeel op een dag.

Om 17h ben ik Xander naar de logo gaan brengen, de laatste keer voor dit jaar. Hij moet natuurlijk goed oefenen thuis, maar dat zal wel lukken.

Nog een paar dagen en dan hebben we een beetje vrijaf, ik kijk er echt naar uit!!!

Allemaal brubbeltjes brrrrr

Vrijdagavond eet ik een lasagna, gehaald bij ...
Zaterdagmorgen sta ik op en voel dat mijn gezicht precies wat opgezwollen is. Tot ik in de spiegel kijk, AAAHHHH. Het is niet waar hè. Ik sta vol uitslag, mijn gezicht dan toch. Zo durf ik dus niet onder de mensen komen. Maar ik moet wel, de zaak moet open. Ik smeer sowieso al niks op mijn gezicht (van bruine crème), buiten die enkele keren die ik op mijn hand kan tellen, en nu wil ik wel, maar heb ik bang dat het dan nog erger zal worden.
Ik weet dat ik een allergie heb op scampi's, ook maar sinds een jaar. Nooit last van gehad en dan in ene keer.
Ik heb me al zitten afvragen of het van de medicatie zou zijn. Ik ben op de bijsluiter gaan lezen en in zeldzame gevallen een huidirritatie. Waarop Dimi : gij zijt ook zeldzaam!!
Maar dan had ik dat toch onmiddellijk moeten hebben en niet na 3 dagen.
Het zal dus toch van het eten zijn.
Ik weet dat ik dan (als ik dat heb) moet oppassen met fel gekruid eten en zo. Ik eet me vanavond zonder er bij na te denken ( en dan te weten dat ik nog geen uur geleden patatjes met worteltjes en vlees heb gegeten) een frietje met samoerai en goulashsaus. Wat dus goed gekruid is. Met als gevolg : na sluitingstijd zit ik boven in de zetel en merk dat mijn gezicht toch zo warm heeft. Ik vraag aan Dimi of hij een verschil ziet. En of hij iets zag. Nu was mijn gans gezicht vol met precies allemaal kleine muggebeten, nog erger als ervoor. Dank zij mijn pikant eten had ik het dus erger gemaakt. Ik heb me dan maar iets tegen allergieën ingenomen en vanmorgen was het zo goed als weg. Ik zal dus een paar dagen geen pikant of te fel gekruid eten mogen hebben. En dat door een stomme lasagne. Maar denk nu niet dat ik dat nemeer zal eten, oh nee, daarvoor eet ik dat te graag, alleen niet meer van bij ...

Hopelijk is het morgen nog wat beter.

Klo op bezoek

Klo de klasknuffel van Sofia komt op weekend.


Klo logeert bij Sofia


Het is het weekend van 12-14 december 2008.
Sofia gaat dit weekend logeren bij Oma en Opa Scherpenheuvel.
En Klo mag mee!
Hier volgt een dagje uit het dagboek van Sofia, samen met Klo:
Na het ontbijt is het nog te fris om buiten te spelen.
We gaan dan maar een beetje kleuren.
Een mooie prent van Winnie de Pooh.
Klo kijkt mee of Sofia wel de juiste kleuren kiest.
Ja hoor, het geel is net de kleur van zijn vachtje.
Helemaal juist vindt Klo.

Er komen nog vriendjes spelen.
2 neefjes van Sofia.
Hier zitten ze samen op de sofa: Sofia, Klo, Xander, Karsten en Thorsten.
En de poes.
Die zit buiten naar binnen te gluren.
Ze is vast een beetje jaloers op Klo.
Poes zou ook wel graag samen met ons in de zetel zitten, lekker warm.









Van zodra het buiten wat minder koud is, doen we onze jas aan.
Sofia een blauwe.
We vragen Oma een jas voor Klo want we willen niet dat die schat kou vat.
Dus trekt Oma Klo ook een blauwe jas aan en dan vliegen we naar buiten.
We gaan fietsen.
Klo mag voorin in het mandje.
Goed vasthouden hoor!



Na het fiesen volgen we Oma.
Ze gaat hout halen voor de open haard van mijn Peter.
Sofia, Klo en Thorsten controleren of Oma wel de beste stukjes heeft gekozen.



Maar al snel is het toch te koud buiten.
Brrrrr, vlug terug naar binnen.
We kijken een beetje TV, spelen nog een spelletje en kleuren nog wat verder aan onze tekening.

Voor het slapen gaan, leest Oma zoals altijd een verhaaltje voor.Vandaag De Gelaarsde Kat.


En in bed, vertelt Sofia nog een verhaaltje van Plop voor Klo.
Klo luistert aandachtig.
Wat kan die Sofia mooi vertellen!

Telefoontje

Vanmorgen kregen we een telefoontje van .... MAN BIJT HOND !
Met de vraag of we iemand kende die elke dag frietjes eet.
Op dat ogenblik was net de leverancier aangekomen en 1 vertegenwoordiger. Dimi vraagt aan de vrouw of ze binnen 5 minuutjes terug kan bellen. Jammer genoeg heeft ze niet terug gebeld. Dimi wou haar terug bellen, maar ik vond dat ze zelf maar moest terugbellen. Als ik vraag wie hij zou aangewezen hebben zegt hij doodleuk JIJ. Ok ik ben schuldig, ik eet elke dag frietjes, soms zelfs 2 keer en dan nog m'n warme maaltijd. Ik geef toe, ik eet de ganse dag door. En dat is blijkbaar goed. Hoewel ik denk dat zoveel warme maaltijden niet echt goed is. Maar zolang ik het kan zonder dat je het aan me ziet, blijf ik lekker genieten !!!

Ziek

Pffff vandaag is een vreselijke dag. Ik ben ziek, ziek en nog eens ziek. Mijn ogen zijn zo dik als iets, mijne neus is verstopt en hoesten van het kan niet meer. En daar dan nog eens de pijn in mijn heup bovenop. Dimi is lijkbleek, heel slecht in zijne buik,...We hebben dan toch maar de dokter gebeld. Vandaag was hij heel snel hier. Ik denk dat hij ons als eerste genomen heeft voor hij aan zijn ronde begon. Medicatie hier, medicatie daar, jullie weten wel hoe dat gaat. Als we er maar beter van worden, want hier moet nog gewerkt worden!!! Ziek zijn gaat echt niet voor ons. Tenzij het echt niet meer gaat...
Ik naar de apotheek en ze hadden de dokter al zien lopen naar ons. Daar was het precies ook totale uitverkoop, zo druk. Veel zieke mensen deze dagen.

De kindjes zijn vanavond naar huis gekomen. Normaal blijven ze ook slapen bij yiayia, maar nu dus niet. Ik ben blij dat ze hier zijn. Alleen jammer dat wij er als 2 zombies bij lopen.

We zijn dan ook een uurtje vroeger gesloten als normaal. En aan al de klanten die ons dat kwalijk nemen (want geloof me je hebt echt van die mensen) : ge kunt de boom in!!

En nu ga ik mijn bedje in en wat 'uitzieken'.

Oudercontact

Vorige week zat er een briefje in Xander zijn boekentas ivm het oudercontact. Ik zei al tegen Dimi dat ik daar niet naartoe wou gaan. Als die meester mij ziet, zegt die altijd hoe goed ons manneke het wel niet doet. Om daar te gaan zitten en dat weer te horen, nee dank u. Maar ons ventje zegt dat de meester zei dat ik dat moest invullen (waarschijnlijk tegen gans de klas). Dat zijn dus woorden die ik niet graag hoor, waar ik een hekel aan heb en waardoor ik het omgekeerde doe. GE MOET . Wel ik moet juist niks!!!

Ik heb dan toch maar dat papiertje braafjes ingevuld. Maar wat moet ik daar gaan doen? Dan heb ik liever dat hij me eens aan de kant neemt als Xander het wat minder doet. Ik weet 1(ok 2) ding, ofwel vraag ik aan de meester of dat echt nodig is of ik ben daar binnen de 5 min buiten.
Ik denk zelf dat die meester ne schrik van mij heeft gepakt. Misschien daarom dat hij altijd zegt dat hij het goed doet en hoopt dat ik niet kom HAHA Hij heeft tegen Dimi al eens gezegd dat ik een heel strenge ben. Ik ben dan ook opgevoed door een leerkracht en ne burgie.

Wat vinden jullie daar eigenlijk van, moet ik nu gaan of niet? Of moet ik wachten tot ik merk dat het wat minder gaat?? Ik weet het zelf nemeer.

Ellendig

Ik moet zeggen dat ze er boven echt hun werk van gemaakt hebben, van de kerstboom. En vandaag staat die van de zaak op het programma. En ook alles poetsen( boven, onder). Tante Vero komt op bezoek en besluit ff een handje te helpen met onze boom ;), wat niet evident is met zo een dikke buik. Ze zei dat ze het ganse weekend doodziek geweest was. Ik heb haar maar aangeraden om toch contact op te nemen met hare dokter, want is dat wel goed voor zo een baby'tje?? Buikgriep is niet niks hè. Na een tijdje zagen we dat het goed was en dat ons boompje er goed uitzag.
Ik ben boven de kleren gaan wegleggen en gaan opruimen/poetsen. Dimi zei : dat wassen geen probleem, dat strijken, ook geen probleem voor u, maar hoe komt het dat dat dan blijft staan. Dat in de kast leggen is precies wel een probleem. Waarop ik belooft heb dat dat nemeer zou gebeuren ( kuch kuch, laat ons hopen) en bij mezelf dacht ( sorry schat als ge dit leest) a ge kunt toch ook wel eens ff helpen en b (omdat k me niet goed voel) niet zagen hè vent. Maar ik ga het in alle geval proberen.
Het was om te stikken boven. Veel te warm. Het leek net of ik in een of ander tropisch land zat. En dan de meubels verschuiven om eronder te poetsen, amaai echt geen lachertje. Tante Vero kwam nog snel gedag zeggen, ze had wat met Dimi blijven kletsen, en was stikop toen ze boven was. Ze had staan roepen, maar met diee stofzuiger langs m'n oor had ik niks gehoord. Stilletjes aan moet ze het toch wat rustiger gaan aandoen. Ze gaat naar het einde van haar zwangerschap en ze is nog altijd even hevig, met als gevolg dat ze 'last' begint te krijgen. Bij deze dus : Tante Vero ge hebt het gehoord/ gelezen, gun uzelf es wat meer rust !!! En wat ge vandaag niet doet, dat is dan maar voor morgen. Laat u nemeer zo opjagen. En als je vrij hebt op t werk, laat ze dan maar bellen en durf ook eens een keertje nee te zeggen ipv ja en weer maar eens naar Leuven te vliegen. Ge zijt zwanger, en als ge me niet gelooft kijk dan maar eens naar uwe dikke buik. Die is er niet zomaar HAHAHA Ge weet da k u graag heb hè Veroke!!!

Xander had een briefje meegekregen naar huis om wat eten in te zamelen voor mensen die het moeilijk hebben. Ik heb dan een zak vol eten meegenomen naar school en die in z'n klasje gezet. Liever zoiets geven dan altijd geld te storten, waarvan die mensen maar 1 tiende zien.
Vroeger stopte ik onze kleren die we niet meer aandeden ( ik wil niet zeggen oude, omdat er vaak ook miskoopjes bij waren) in die containers. Jullie weten wel wat ik bedoel. Tot ik te horen kreeg dat die eerst gesorteerd werden. De goeie spullen werden verkocht, de iets minder goeie aan een wat goedkopere prijs en de rest werd dan naar de arme mensen gegeven. Nu geef ik dat aan de kringloopwinkel, ok die vragen er ook iets voor, maar lang niet zoveel als die hierboven beschreven. En geld storten...Ik krijg wekelijks wel enkele telefoontjes om die en die te steunen. En ook dat heb ik al even afgeleerd. Mijn zus vertelde me ooit hetvolgende : Ze was bij de bakker en zag er een vrouw, die ze regelmatig zag, met haar dochtertje. Dit keer zag haar dochtertje er heel slecht uit, maar ze durfde niets te vragen. Tot de vrouw buiten was en die van den bakker erover begon. Wat bleek, dat kleine meisje had kanker. Maar ze kregen geen steun van het kankerfonds, omdat ze een huis in hun bezit hadden. Ze moesten al hun bezittingen wegdoen, hun huis schenken aan het OCMW en dan pas konden ze steun krijgen. WABLIEFT????
Wel mijn zus kon haar oren niet geloven en ik stond versteld toen ze me dat zei. Vanaf toen sponsor ik dan ook nemeer, aan niks meer. Alleen als ik weet dat de mensen het echt krijgen, zoals met dit eten of als ik het persoonlijk kan geven/ op een rekeningnummer van die mensen kan storten.
Bij al die organisaties : die moeten ook zelf hun deel krijgen, hun personeel, ...(of ze laten het zodanig lang op hun rekening staan dat ze er de intresten op krijgen)
Ellendig word ik van zulke praktijken!!! En van de zomer sorteer ik alles nog eens goed en geef ik onze kleren mee naar Marokko, voor de kindjes daar. Ik heb zo ook al met mijn broer kleren meegegeven naar Cuba. Dan krijgen ze ze ook echt!
(K ben weer eens aan het afdwalen, k ben daar wel goed in precies)

Om 17h heb ik Xandertje naar de logo gebracht en ik vroeg hoe hij het vorige week gedaan had. Heel goed, heel flink geweest. Waarom ik dit vroeg : papou had gezegd (hij had hem vorige week gebracht en gehaald) dat hij helemaal niet flink was geweest. Ik was hier van geschrokken, want hij doet er normaal altijd zijn best. Isabel schrok ook toen ik haar dat zei. Ze vertelde me dat hij echt heel goed zijn best had gedaan, dat ze anders wel zou zeggen. Het enige wat hij gedaan had was haar voor het zotteke gehouden. Z'n gezicht was zwart (Sinterklaasweek) en ze vroeg hem hoe dat kwam. Waarop hij zegt: ik heb mijn hoofd in de schoorsteen gestoken om te zien of de Sint al daar was. En ze was er mee weg, want ze dacht dat zo een klein manneke niet kon liegen. Pas op het einde heeft hij haar verteld dat het vanop school was HIHI Die klein vedet en ze was er echt mee weg. Jammer dat papou hier dan zoiets zegt.


Ik begon me weer ellendiger en ellendiger te voelen. Ik ben dan ook blij dat deze dag erop zit!
Nog even kijken naar andere blogs, wat Tv kijken en dan mijn bedje in!

Het resultaat

Hier is hij dan onze kerstboom. Helemaal door de kindjes versierd, prachtig hè !!

Vol met onze nieuwe figuurtjes die we in Disney gekocht hebben.
Ik kom ondertussen tot de conclusie dat we veel te veel kerstversiering hebben,... Maar we konden er echt niet aan weerstaan toen we in Disney waren...










En onze zingende Mickey, I Love Christmas !!!

Het is weer maandag

Vannacht weer een ellendige nacht achter de rug. Met als gevolg dat ik de wekker niet gehoord heb, of onbewust heb uitgezet. Dimi hoort gene wekker, jawel, hij zet hem uit en slaapt rustig verder. Die kan zelfs slapen met de TV loeihard naast z'n oren, heeft hij gene last van, slaapt gewoon door. Die zegt 's avonds tegen mij 'ik ga slapen' en nog geen 2 minuutjes later is hij weg en ik kan u verzekeren dat ik me daar enorm in kan opjagen. Kon ik dat ook maar...
Maar ik ben aan het afdwalen, dat zal iets zijn voor een ander blogje.
Ik schrik wakker om 8h10 en ik denk oh SH.T, de kindjes, school. Dimi wakker gemaakt, ons aangekleed gelijk 2 gekken en dan snel de kids wakker maken, die ook nog ver in dromenland waren. Wat wil je met zo een weekend. Dan slapen ze ook maar half 's nachts. Snel de kleren aan, naar beneden, snel iets eten, tanden poetsen, gezichtjes wassen. M.a.w. alles heel snel snel.
De kindjes van Xander z'n klasje waren net binnen toen hij er aankwam en de meester zei: in de file kunt ge niet gestaan hebben (al lachend). Bij Sofia is dit geen probleem vermits ze nog in de kleuterklas zit.
Zo opstaan vind ik dus maar niks, I HATE IT!!!
Ik ben altijd goedgezint als k opsta, maar van zoiets kan mijn humeur enorm omslaan !
Ze waren dus een 5 à 10 min te laat. Wat ik dus verschrikkelijk vind, maar het kan gebeuren, dat heb ik nu ondervonden.

Geloof me of niet ik ben nadien weer mijn bed in gegaan, ik voelde me beroerd en helemaal niet klaar om aan mijne 'Goeiemorgen, morgen Goeiedag' te beginnen. Ik was net boven toen Dimi zenne foon ging. Tommeke moest ergens naartoe en vroeg of Dimi geen zin had om mee te gaan ( hij weet dat we vrij hebben vandaag). Ik zei dat ik Dimi zou laten terugbellen. Dat gezegd tegen Dimi en die zei gene nee. Ik zei hem dat hij iets moest komen zeggen als hij terug was, dan zou ik opstaan. Iets na de middag word ik wakker (amaai mijne goeie God, ik had het precies nodig). Ik was echt in paniek : is Dimi nog niet terug, dat kan niet en oei de kindjes, die komen op maandag altijd thuis eten, oh nee. Ik neem m'n gsm snel en bel... Neemt er een klein kindje op (k was blijkbaar nog niet goed wakker want ik herkende de stem niet en was nog veel te fel in paniek) en dan weer hallo. Ah ons Sofia. Ze waren net thuis. Godzijdank. Ik naar beneden en ik vraag aan Dimi waarom hij niks is komen zeggen. Oeps, was ie vergeten. Ok het heeft me deugd gedaan, maar ik kan je erbij vertellen dat doet ge geen 2 keer bij mij. En dat weet hij maar al te goed. Hij mag doen wat hij wil, maar moet wel op tijd en stond iets laten weten. Bv als hij ergens ver naartoe moet, laten weten dat hij goed is aangekomen. Voor de catering is dit al enkele malen voorgevallen. Ik weet toch graag dat hij er veilig is aangekomen. Of overdrijf ik??? Dat heb ik van mijn moeder geerfd! We hebben samen wat gegeten en zij hebben nog gespeeld met hun Sintkadootjes. Dimi vroeg of ze wat eerder naar school wilden gaan om daar te gaan spelen, soms willen ze dat, maar ze wilden liever hier blijven spelen. Geen probleem,en netjes op tijd zijn ze dan weer naar school gegaan.

Weer thuis zijn we dan boven de kerstboom ineen beginnen zetten. We hadden hen belooft om vanavond samen de boom te versieren. Rond half 3 stond de boom klaar, met de lichtjes erin.( sommige mensen vergeten de lichtjes en dan op t einde oepsie een probleem) Ik heb dan wat zitten snuffelen in onze versiering die we in Disney gekocht hebben. Wat zou ik graag deze Kerst terug gaan.. Maar Katleen heeft me ook gevraagd om in maart mee te gaan. Zij wil dat dan kado doen aan Lars voor zijn communie en dan wil ik ook wel mee. Ne mens kan niet alles hebben in zijn leven, arree wij toch niet. Och we zullen wel zien, nog even over nadenken en dan zien we wel wanneer we gaan.

Na school werden we in Frappè verwacht, want we hadden papou ( = opa) en yiayia (= oma), ik zeg dit omdat sommige onder jullie blijkbaar niet wisten wat het wou zeggen ( hè Vero! haha), nog niet gezien hadden sind hun aankomst. Parking zoeken in t stad was weer es geen lachertje. We hebben zitten rondrijden en rondrijden, tot ik tegen Dimi zei, als je nu teruggaat rijdt er ene weg en gelijk had ik, al stond daar niet al nen andere pipo te wachten. Wij daar een kwartier staan draaien met onze vingers (Dimi mocht niet meer verder rijden van me) en jaja weer zei ik dadelijk komt er iemand (om mezelf wat moed in te spreken? of om de kids stil te houden) en er reed iemand weg. Eindelijk parking. Eerst nog langs de schoenenmaker, wat Sofia met haar botjes doet, Joost mag het weten, maar het ene paar had nieuwe zooltjes nodig en van het andere paar was 1 rits stukgemaakt. Dan nog naar de Zara. We hadden daar vorige week wat spulletjes voor Sofia gekocht, maar 1 pulletje was wat aan de korte kant. Was voor 5 jaar en ze is er pas 4, maar ze zal net zoals ik een lang lijf hebben. (ff tussendoor: ik ben hier bij Jill een 2 of 3 jaar geleden wat kleren gaan passen voor NieuwJaar, alle bloesjes waren me tekort, waarop ik vraag of ze misschien iets langers hebben, waarop die verkoopster me antwoord: ik kan er toch niet aan doen dat gij zo een lang lijf hebt hè. Ik verzeker u ik heb alles laten liggen en ben vertrokken en nooit meer teruggegaan. Dan wou ik me is ne keer int chique steken, jawade. Daar zien ze mij dus nooit meer) Onderweg naar daar komen we Tommeke en Suzanne en kleine Noa tegen. Ik heb Suzanne al een eeuwigheid niet meer gezien ( van toen ze nog zwanger was en Noa is net 1 jaar geworden) en ze is zo blij van me te zien en ik haar ook. Ik vraag hen om ook naar Frappè te komen en ze vinden het ok. Zij doen nog even hun ding, wij nog snel het onze. In Frappè zeggen ze ons dat papou en yiayia net naar boven zijn. We zeggen dat we nog mensen verwachten, dat ze hen aan onze tafel moeten zetten en we gaan ff naar boven.
Na papou dikke kusjes gegeven te hebben is het de beurt aan yiayia en ze geeft me zo een dikke knuffel. Ik kreeg een krop in mijn keel. Ze was zo blij van ons te zien. En de kindjes , ja na 2 jaar zijn ze enorm verandert. Maar de conclusie is hetzelfde, Xander lijkt meer op mij en Sofia meer op Dimi. Hoewel een vriendin van me (iemand die me op dezelfde leeftijd gekend heeft) zei dat ze net 2 druppels water mij is. En dat heb ik ook al van meerdere mensen gehoord. Mensen die me gekend hebben op dezelfde leeftijd als haar nu. Enkel blonde haartjes geven en blauwe oogjes en we zijn hetzelfde. Ik zal dan toch eens bij ons mama de oude foto's uit de doos moeten halen!

Beneden waren Tom en Suzanne al gearriveerd. Ik vroeg hen of ze mee wilden eten met ons, maar Tom zei dat hij al iets had uitgehaald. Jammer !!! Ik vroeg dan of ze misschien enkele hapjes mee wilden eten en dat vonden ze goed. Noa was ondertussen al fijn aan het spelen met onze vedetjes en ik kon wat bijpraten met Suzanne. (Haar vader heeft jaren een zaak gehad in Spanje, waar Tom ook begonnen is , of kende hij haar toen al?, moet ik eens vragen. Wij waren daar op vakantie, speciaal naar Lloret , was de zaak toch niet later open, dan maar door naar Barca)En Suzanne, een hollandse, heeft toch al wat Limburgse woordjes overgenomen.
Sofia mocht van mij niet teveel cola drinken (ze is nog 1 keer bij ons mama wakker geworden 's nachts van de pijn, zie vorig blogje) en ik leg haar uit waarom. Ik zei haar dat Sofia sprak van haar poep, maar welke dan, ze noemde ze beide zo. Dan hebben we(Sofia en ik) afgesproken dat we de ene bloemeke of poes(je) gingen noemen en de andere gewoon poep.In de week riep ze weer van mijn POES pikt, maar ze was wat verhaard (of hoe zegt ge dat). En ik noem dat dan een pikkepoes. Ik zei dat tegen Suzanne en ze begint me daar te lachen, ja voor een Hollandse moet dat waarschijnlijk wel raar klinken. Ik vroeg haar hoe noem jij dat dan: een poes die pikt, das toch een pikkepoes! En weer begint ze te lachen en ik ook. Nu heeft ze weer een woordje bijgeleerd!

Ondertussen was onze mezze klaar. We hebben er echt van gesmuld.En iedereen vond het overheerlijk. Toen vroeg Tom ineens of we het erg zouden vinden moesten ze toch blijven om mee te eten. Tuurlijk niet. Dat vonden we heel fijn. Dimi is dan snel aan zijn ma gaan vragen of we nog konden bestellen, het was Griekse avond en dan zijn ze volop aan die voorbereidingen bezig, maar geen probleem.
Suzanne zei me dat ze het erg vond dat we niet op het verjaardagsfeestje van Noa geweest waren. Ik heb haar uitgelegd dat we de kindjes belooft hadden om naar Winterland te gaan en die vergeten zoiets niet( zie zondag) en dat begreep ze wel.

De Griekse zangers waren ondertussen gearriveerd en ons Sofia was meteen weer verkocht. Ik dacht meteen baai baai (bye bye) kerstboom. Was ik haar kwijt, ik wist zo waar ze was, vlak voor de muzikanten. Daar zat ze vol bewondering op 't trapje. STRATO zei me dat hij eens prive voor haar zou spelen, waarop ik zei dat ik hem daaraan hou en hij weer geen probleem ik doe dat. Wat zal ze in de wolken zijn onze prinses.

Tom en Suzanne waren heel blij dat ze gebleven waren. Ze zeiden zelfs dat het eten abnormaal lekker was. Wij zijn dat ondertussen al gewoon zo, is fijn om dat van andere mensen te horen. En dan te weten dat we dat hier thuis af en toe ook zo maken, mmmmmmmmmmmm. Mijn ventje heeft niet liever, en de kindjes en hun catsarolla . Maar het is lang geleden dat ik nog eens lachano gemaakt heb. Daar zegt zelfs Dimi z'n zus, Vaasje van dat ik dat het beste kan maken, beter dan haar eigen mama. Is dat geen mooi compliment. Of gevulde paprika's ( = yemista). Ik krijg weer honger, tijd om aan iets anders te denken, anders sta ik (of Dimi) seffens weer beneden te koken in het holst van de nacht.

Jammer dat we door moesten : Hafid en Said waren daar, vrienden van Dimi van vroeger van in de wijk. En Niko en Pina ( restaurant Kreta in Maasmechelen, schuin tegenover Fashion Point). Pina is nu 7 maanden zwanger (thanks to the secret I gave her) Moest iemand dit willen weten, zeg het gewoon en ik maak er een blogje van ( en te weten dat ze zoveel miserie heeft gehad en enkele miskramen, ikke er voor gezorgd, ikke met behulp van... HAHA ikke de beste !!!) Nu begint ze lichtjes dikkere wangetjes te krijgen en nen hele dikke buik. Ik ben zo blij voor haar. (In de zomer word ik 's morgens wakker en ik krijg haar naam maar niet uit m'n hoofd, de ganse dag. 's nacht doe ik dan toch maar een smsje naar Niko om haar niet ongerust te maken. Hij antwoordt dat ze op vakantie zijn en alles ok is. Tot enkele weken geleden, vraagt hij me in ene keer waarom ik dat gestuurd heb. Ik zeg hem dat ik in er plots een slecht gevoel bij had, ik voelde me de ganse dag ni goed en telkens kwam hare naam in me op. Wel nu blijkt dat ze zich de dag nadien rotslecht heeft gevoeld omwille van de ijsblokjes in haar water. Ze was enorm ziek geweest. Niko zijn conclusie : jij hebt ervoor gezorgd dat ze zwanger werd( waarvoor hij me enorm dankt) en jij voelt nu ook aan wanneer ze zich slecht voelt! Gelove wie het geloven wilt, ik weet hoe ik me toen gevoeld heb en ik dacht echt dat het weer eens een keertje slecht ging aflopen voor haar. Nogmaals Dank U hierboven dat het niet zo is!!!

Dan toch naar huis voor de kerstboom.

Ik heb ondertussen al zo een hoofdpijn, dat ik denk dat mijn hoofd uiteen gaan spatten. Hier thuis neem ik een van de 'zware' medicijnen in en ga stillekes naar boven. Ik weet niet hoe ik er geraakt ben ( van de pijn, k zie gewoon scheel, iemand die dit ook al heeft gehad weet waarover ik spreek), maar ik leg me in de zetel. De kindjes en Dimi komen iets later boven. Het is ongeveer half 8 -kwart voor en ik doe m'n oogjes dicht. Ik ben echt kapot, zie het nemeer zitten om die boom nog mee te versieren en ik val stilletjes in slaap.
Rond iets voor 1 word ik weer wakker, de verwarming staat veel te hard, en ik ga even naar beneden om ze wat minder te zetten( in t ganse huis). Stilletjes weer naar boven en niet even erna Sofia en Dimi ( was bij haar opt bed in slaap gevallen) wakker. Ze had een ongelukje gehad. Weer m'n bed uit, alles in de wasmachine,..
Ons pop die dan niet meer in slaap kon raken,...
Daar ging mijn ingehaalde nachtrust!

Even tussendoor

Al enkele keren is me de vraag gesteld vanwaar de naam ZAFIERTJES komt. Wel ik heb al gezegd dat ik met een Griek ( hij is hier wel geboren en heeft ondertussen al ff een Belgisch paspoort) getrouwd ben. Wij zijn dus de familie Zafiropoulos.
Ik kon toch moeilijk een titel (blog) maken met de Zafiropouloskes, ok dat ging wel, maar vermits Zafir een deel van de naam is heb ik er de Zafiertjes van gemaakt. En vermits een safier blauw is, heeft onze layout ook die kleur gekregen ( wat ook m'n lievelingskleur is)
Papa Dimi, mama Helga, zoontje Xander en dochtertje Sofia.
Zo en nu weten jullie waarom!

DruK SINT WeeKenD

Wat een weekend!!
Vrijdagmorgen hadden we papou gebeld dat hij na de middagpauze van de kindjes naar hier moest komen om Sintkadootje voor broer en zus op te halen. Toen Dimi belde dat ze naar huis moesten komen, waren ze door het dolle heen. De Sint was tijdens de school bij papou geweest. Ze schreeuwden aan de foon wat hij gebracht had, ze konden het niet geloven, maar ...Hij had hen gezegd dat hij met 2 paarden was langs geweest en hier thuis zei hij met 3. Met als gevolg dat die kids van ons zeiden : hoe papou, daarjuist zei je met 2!!! En zo bleven ze bezig. Waarop papou wijselijk zei : jullie waren op school, jullie hebben het niet gezien, ik wel!
Ik kan jullie verzekeren dat ik al begon te stressen! Hoe kon hij zich u in godsnaam vergissen??
We hebben dan hun aandacht afgeleid naar iets anders en ze waren het al snel vergeten.
Maar die 2 bengels werden maar niet moe. Ze hadden energie voor 100. Toen het al ver na bedtijd was heeft Dimi hen dan uiteindelijk naar bed gebracht. En zoals te denken hebben ze nog een hele tijd liedjes gezongen en zo.

Zaterdagmorgen kwam de Sint hier thuis, wat voor ons inhield : kijken dat ze slapen en dan alles binnensmokkelen.
Toen we alles gezet hadden, kwamen we tot 1 conclusie : dat we rotverwende kindjes hebben!!!
Alles, maar dan ook alles wat ze gevraagd hadden, hebben ze weer maar eens gekregen!!!
Hoewel we vorig jaar en dit jaar gezegd hadden dat we het beperkt gingen houden, hebben we ons weer ferm laten gaan. Met de wijselijke uitspraak erbij dat dat volgend jaar niet meer waar zal zijn ( maar dat zeiden we vorig jaar ook al ).
We hadden boven nog een bordje klaargezet met een BRAVO ( in letterkoekjes ) op voor beide en gingen toen ons bedje in.
's Morgens was ons popje er al heel vroeg bij. We hoorden haar door de babyfoon roepen : de Sint is hier ook boven bij ons geweest !!! Xander, hij is ook hier gesweest!!
Maar ons prinsje bleef nog lekker verder slapen.
Sofia kwam naar ons toe en wachtte op haar grote broer.
Toen hij ook wakker werd en de kamer uitkwam zag hij ook de bordjes en riep : Hij is ook hier boven geweest, met daarop de vraag (tegen zichzelf ) hoe kan die nu boven komen als de deur op slot is?? Die vraag heeft hij ons nadien ook gesteld, maar we zeiden dat we het ook niet wisten, dat wij niks gehoord hadden en dat probleem was daarmee ook van de baan!

Ze zijn dan voorzichtig naar beneden gegaan en ogen dat ze getrokken hebben. Ze wilden wel alles tegelijk openmaken, wat echt niet te doen was, dus hebben we het wat gespreid over de dag. Eerst wat spelen met het ene, dan pas met het andere. Dimi zei nog dat we een huis extra moeten hebben voor al die kadootjes! Zoveel speelgoed. Maar we moeten ook toegeven dat ze met alles spelen. De Sint heeft voor Xander de laatste jaren Playmobile gebracht ( hij vroeg er ook steeds achter) alsook magnetix,... en daar speelt hij elke week mee. En ons Sofia speelt ook altijd met haar popjes, haar pareltjes,... en dit jaar is daar ook playmobile bijgekomen. En een micro van K3. Ze zingt zo graag en ze is hier dan ook 2 dagen van 's morgens tot 's avonds aan het zingen geweest. Zelfs onze Xander heeft zitten zingen. We hadden studio 100 TV opgezet en elk liedje dat gezongen werd door meisjes zong Sofia en elk liedje voor jongens onze Xander. Ik zit nu nog met : 'Met de trein naar Oostende ...' in mijn hoofd !!
Weer zijn ze wakker geweest tot na hun eigenlijke bedtijd, maar het is maar 1 keer Sinterklaas per jaar hè!

Zondag moesten we om half 12 bij mijn thuis zijn, maar ons vedetjes waren zo aan het spelen (en ik ben ook schuldig. Dimi had me wat langer laten liggen omdat ik de halve nacht had wakker gelegen) dat we ons enorm hebben gehaast. We waren net iets later daar, maar zeker nog op tijd voor de kadootjes (weeral). We hadden wel afgesproken wat er gebracht zou worden, zodat het aansloot bij hun kadootjes hier thuis.
Xander kwam me zeggen dat de Sint alles had gebracht wat hij gevraagd had (en Pokemon figuurtjes extra,zijn geluk kon niet op) en was heel dankbaar. Hij heeft een paar keer DANK U SINTERKLAAS geroepen . Sofia had zelfs een popje extra gekregen (via hare peter) en Sneeuwwitje van Playmobile en was ook in de wolken ! Ook zij heeft DANK U SINT gezegd. En geloof me dat dat enorm deugd deed!!

FB 2

Facebook een heel leuk en fijn iets, tot vorige nacht...
Ik had een berichtje gekregen van een schoolvriendinnetje van 20 jaar geleden. Een filmpje en ik dacht wow een filmpje van haar en ik klik erop en wou het bekijken, komt er in ene keer tevoorschijn dat ik m'n flash player opnieuw moest installeren. Je moet weten dat m'n pcke(laptop) een tijdje geleden (anderhalve à 2 maand geleden) gecrasht is.Veel programma's zijn nog niet opnieuw geïnstalleerd dus ik dacht oké, maar doen. Mijne lieve God, wat heb ik me op de hals gehaald, en andere ook aangedaan, zonder dat ik het wist...Dat was dus een virus. Ik ben de ganse dag bezig geweest met dat te verwijderen en ik ben er niet zeker van of het nu echt weg is. Gek ben ik ervan geworden. Telefoontjes dat ik gedaan heb, niet te doen. Door er op te klikken had ik dus zonder dat ik het wist, die mail doorgestuurd naar mensen die op mijn FB stonden. Ik voelde me hier zo slecht door, hoewel het mijn schuld niet was. Mijn schoonbroer zijne ganse pc blokkeerde, kon niet meer op het net. Ik had al naar iedereen een berichtje gestuurd dat ze dit niet mochten openen. Maar enkele hadden dat al gedaan, niet via mij, maar ook van dezelfde vriendin.Sommige hadden het zelfs niet aangekregen, Godzijdank!! Haar heb ik vanavond ook ff 'gesproken' en ze was zich van geen kwaad bewust. Het was de 1e keer dat ze erop kwam vandaag. Ze zei gewoon 'ik heb dat gewoon geopend maar ik zag niks'. Ik heb haar dat dan duidelijk gemaakt dat het om een virus ging. Waarop ze zei dat het helemaal haar bedoeling niet was, dat weet ik ook wel, maar ondertussen zat ik en vele andere met dat virus!!

Ik heb hier ondertussen al 4 scans (voor de zekerheid wat extra gedaan, een beetje een freakske) uitgevoerd, een hitmanpro laten lopen en alles is nu weg.

Het positieve aan facebook is dan wel dit.
Toen ik er pas bij was ging ik op zoek naar mijn Beste Vriendin van de lagere school. Daar heb ik echt van afgezien, dat we niet meer samen zouden zijn. Ze verhuisde dan ook nog eens en in ene keer was ze gewoon weg. Kapot ben ik ervan geweest! Dus ik op zoek naar haar en.... niks. Tot de dag nadien, was ze ook lid geworden!! We hebben elkaar dadelijk op het prikbord geschreven (zoals dat daar gebeurd) maar nadien gewoon gemaild met elkaar. Je kan je niet inbeelden hoe goed ik en als ik haar mag geloven ook zij, dus wij ons voelden. En vanavond hebben we eens uitgebreid zitten chatten met elkaar.
Ik had vanmiddag naar haar gebeld, kreeg haar dochtertje (kei lief) aan de lijn, maar ons Liesbeth was nog niet thuis. Vanavond was het te moeilijk om weer te bellen, maar via de chat hebben we dat goedgemaakt!!( we hadden evengoed kunnen bellen HAHA)
virus of geen virus, ons krijg je niet meer uit elkaar!! Vriendinnen voor het leven!!!

Sint op school 2

Vandaag kwam de Sint bij Sofia op school. Vermits ze bij yiayia waren blijven slapen moest ik niet zo vroeg op. Om 5 voor 8 schiet ik wakker en ik was in paniek. Ik dacht oh nee de kindjes moeten op tijd op school zijn en het is al zo laat. Maar dadelijk weet ik dat ze er niet zijn. Ik ben rustig opgestaan, me klaargemaakt en om 8h40 ben ik naar school gestapt. Ik had geen zin om daar in de kou te gaan staan. Sofia wist niet dat ik er ging zijn. Je had haar oogjes moeten zien toen ze me zag. Ze was zo blij!!! Natuurlijk moest ik bij haar gaan staan en haar handje vasthouden. (onze schrikkepiet). Ik heb dan wat foto's genomen van alle kindjes en ben dan bij haar gaan staan. En daar kwam hij de Sint!!! Ik voelde het aan m'n hand. En maar knijpen hihi.
Maar ze had geen bang. Ik ben daar gebleven tot ze met de Sint naar binnen gingen ( ik was haar zelfs eventjes kwijt, nu was ik in paniek, maar ze stond flink bij een ander klasje). En vanavond hebben we de kadootjes in elkaar gezet die de Sint bij yiayia heeft gebracht( lees Dimi)
Voor Xander het circus van Playmobile en voor Sofia het poppenhuis van Playmobile ( van playmobile zei ze eerst dat het voor jongens was , tot ze deze week iets vond van haar verjaardag, een baby eten geven, wassen,... Ze was er weg van! Had ik geluk!!!). Ze hebben gespeeld van het kan niet meer, de Sint is blij, ikke heel blij!!!!

Sint op school

Vanmorgen was het zover voor Xander. Vandaag kwam de Sint naar de lagere school.
Ik ben snel terug naar huis gegaan (maar goed dat ik kortbij woon) om het fototoestel te halen. In de verte zag ik de brandweerauto (???) staan met de Sint erin. 1 piet kwam bij de kindjes aangelopen en zei dat de boot was ondergelopen (of zo, ik verstond het niet zo goed). Een beetje later komt de brandweerwagen het hoekje om. Een geroep, een getier, zo uitbundig waren ze.
Ik maakte me wel wat zorgen hoe de Sint van die wagen af moest. Ik zag hem in mijn gedachten al vallen en dan was de ganse Sinterklaas droom in ene keer stuk voor al die kindjes. Met een laddertje is hij dan van de wagen gekomen, op zijn BLOTE voeten. Als die goede man morgen niet ziek is weet ik het ook niet. Die heeft daar ff gestaan op die koude vloer voor ze met slippers(!!!) zijn aangekomen. Ik was wat fotootjes aan het maken en in ene keer roept mijn ventje me.
Xander : Mama, dat is wel de echte Sint hè
Ikke : Tuurlijk schat, dat is de echte.
Xander : Die ( wijst naar een andere jongen) zegt van niet.
Ikke : Wat weet die daar nu van!

Het kwam zo snel dat ik er maar iets uitfloepte (is dat een woord, waarschijnlijk niet maar je verstaat me wel). Eigenlijk had ik moeten zeggen dat je zo niet mag praten over de Heilige man, dat je dan misschien geen kadootjes krijgt, of ik moet hem zeggen dat de Sint ook een paar HulpSintjes heeft. Als ze naar het nieuws kijken zien ze ook dat hij op een andere plaats was op exact hetzelfde moment als hij bij hun was .Ne mens moet soms z'n fantasie laten werken hè. Niet dat hij dit al gezien heeft, maar ik wil er wel op voorbereid zijn. Stel dat hij dit weekend zegt dat de Sint woensdag bij hem was en 1 van de neefjes of nichtjes zegt bij hem/haar ook, moet je toch iets zeggen...Ik vind hem nu net nog iets te klein om nu al te weten dat de Sint eigenlijk...
Ik ga het hier nu niet schrijven, stel u voor dat je de pagina open laat staan en er iemand stiekem meeleest. Laat ze nog maar even genieten.

Vorige week stond hier om de hoek de Kerstman buiten bij de bloemenwinkel. Ik kon mijn ogen weer eens niet geloven. De Sint is nog niet geweest en de Kerstman staat er al. Dat was bij ons vroeger toch niet waar. Geef mij dan maar de goeie oude tijd. Alles op zijn tijd. Tegenwoordig liggen de kerstspulletjes al in de winkel na de grote vakantie( bv bij Thomas). Om hier nog ff wat over te zeggen. Dimi was in de GIFI geweest voor een nieuw tafellaken en zei dat de kerstversiering er prachtig was. Ik heb al veel versiering, maar ik wil toch eens een kijkje gaan nemen! Ik ben dan ook enorm gek van deze periode, van mij mag die best wat langer duren. De lichtjes overal, iedereen in de juiste sfeer,... mmmmmmm Heerlijk!!!
Maar eerst moet de Sint nog langskomen.

Het is woensdag dus zijn de kindjes bij yiayia. Vannacht gaat de Sint daar al langsgaan, om niet alles bijeen te laten vallen/komen. Dit jaar ben ik blij dat hij op zaterdag komt. De kindjes blijven dan voor een keertje een gans weekend bij mama en papa (joepie) en kunnen genieten van hun kadootjes. Ik hoop dat yiayia ze morgen op tijd naar school krijgt, wat niet makkelijk zal zijn als ze niet met hun presentjes kunnen spelen.

Morgen rond 13h landen yiayia Soultana en papou Dimitris in Duitsland op de luchthaven (overgrootmoeder en overgrootvader voor de kids).
Wat heb ik die vrouw gemist!!! Die is zo lief. Ik weet nog toen ze de laatste keer vertrok, had ze de tranen (en ik ook) in haar ogen toen ze hier afscheid kwam nemen. We hebben altijd zoveel plezier samen. Ze leert me de (dorps)dansen, de echte Griekse keuken,... Veel gerechten die ik ken heb ik aan haar te danken (maar ook van Dimi z'n ma en van z'n pa) Maar zij kent de echte oude Griekse keuken, en daar kan je altijd van leren. Laat de receptjes maar komen. Eentje staat er dit jaar op mijn lijstje : chtipiti ofwel fetamix ( feta pikant).
En papou Dimi is een ongelooflijk iemand. Hij is half verlamd, maar als hij je een hand geeft (met rechter hand, die verlamd is) zou je niet zeggen dat hij het is. Zo hard knijpt hij in je hand. Dit door er altijd zelf in te blijven geloven en door veel oefening. Hij is zo bezorg om iedereen en gaat met de bus iedereen bezoeken. Ze hebben hier jaren gewoond, in Genk, en hij overal langs.Ik zal blij zijn dat ze er weer zijn, 2 jaar zijn lang...


Toen we in Griekenland waren, toen was Xander net geen/wel 10 maanden, heeft hij zijn overovergrootmoeder nog gezien.( 3 dagen voor hij 10 maanden was heeft hij z'n eerste stapjes gezet in Greece) Hij zal dit wel niet meer herinneren, maar we hebben foto's voor later.


Ik wil een cursus fotografie (Dimi gelooft me niet omdat ik al zoveel heb willen doen) gaan volgen, iemand interesse om mee te gaan???? Laat het maar weten!!!!

Hulp Piet

Gisteren hadden ze aan Dimi gevraagd of ik mee HulpPiet wilde zijn op school. Ik stelde het me al allemaal voor. Helemaal zwart gemaakt en met tante Véro haar afro-pruik op mijn hoofd hihi.
Ik vanmorgen vol verwachting mee naar school. Die pruik was ik vergeten te halen (door al dat gejaag), dus dat was al noppes. Er waren nog enkele HulpPieten. We werden een beetje zwart gemaakt,niet helemaal omdat sommige kindjes hier bang van hebben, en we kregen onze pietenmuts. De kindjes waren wild enthousiast. Wij stonden in om gezelschapspelletjes te spelen met de kindjes. Maar er was ook een DansPiet, een VertelPiet en een TurnPiet ( ik denk dat dit ook de DakenPiet was). De klasjes werden in groepjes verdeeld en moesten om beurt zoeken naar 1 van de Pieten . Ze hadden reuze plezier!
Voor ik het wist was de voormiddag al om en zat mijn taak als HulpPiet erop. Net toen ik de deur wou uitgaan, kwam de directrice langs en ze vroeg : ga je zo naar huis gaan??? Natuurlijk HAHAHA. Met mijn zwart gezicht ben ik naar huis gegaan!!!

FB

Al meerdere malen werd me gevraagd om lid te worden van Facebook. Omdat ik vind dat ik zo al genoeg op mijn pcke zit, ben ik er nooit op ingegaan. Tot enkele dagen geleden...
Ineens krijg ik een mail van iemand die bij me in het middelbaar gezeten heeft. Joost mag weten hoe zij aan mijn mail adres gekomen is, blijkbaar via via. Ik heb me dan toch maar toegevoegd en ik kon mijn ogen niet geloven. Ineens waren er nog meer klasgenootjes. Zelfs van in de lagere school. Alle meisjes (van de lagere school) , op enkele na, zijn al lid geworden en maar ene jongen.
We zijn dan beginnen zoeken naar namen, we waren hun achternamen vergeten. En ja hoor een voor een kwamen er namen naar boven. Telkens is er wel iemand die via via wel in contact kan komen met iemand. Ik moet zo mijn broer ( ik ben van een tweeling en we hebben altijd samen in de klas gezeten) nog overtuigen om zich ook toe te voegen. Hopelijk krijgen we na 20 jaar een klasreünie!!!

Drukke dag

Het is me nogal een hectische voormiddag geweest vandaag. De kindjes naar school gebracht, snel weer naar huis en dan van de ene winkel naar de andere. Pfff en zo gaat het meestal op onze vrije dag. Altijd maar jagen.
Na school werden we in Frappè verwacht voor de verjaardag van yiayia. Daar konden we eventjes rustig zitten, wat bekomen van de dag. Maar dat was niet op onze kindjes gerekend. Ze waren druk, druk, druk. Niet stilzitten, lawaai maken en na hun eten (wij moesten nog eten) onmiddelijk vragen om naar huis te gaan. Ik begrijp hun ook wel, ze kunnen daar niet echt spelen.We hebben gezegd dat ze wat geduld moesten hebben en dat ze thuis nog mochten spelen.
Die Sintperiode mag van mij nu best achter de rug zijn. Ze zijn zenuwachtig, weten met zichzelf gene blijf en hun oren staan ergens anders deze dagen.
Ik heb al meerdere mama's hetzelfde horen zeggen. Nog een paar dagen en dan zal het weer beter zijn.


's Avonds heeft Dimi samen met Xander de nieuwe tafel ( de 4e of 5e al) ineen gestoken. Nadien heeft hij nog aan een kast zitten werken en ik denk dat hij nog tot in de vroege uurtjes bezig zal zijn.

Winterland

Bah Bah wat ben ik ziek geweest vannacht. Ik was aan het koken. Ik ben zelfs op de koude grond gaan liggen om af te koelen. Niet erg gezond dat niet, maar koud water hielp niet.
Mijn buik doet nog altijd raar, maar ik heb de kindjes belooft om de stad in te gaan.
Wel ik vind dat mooi gedaan! Ik ben zo al gek van de kerstperiode en dit erbij is ook fijn voor de kleintjes. We hebben wat gegeten ( als je dat ruikt kan je niet anders dan eten). De kindjes zijn in dat treintje geweest en nadien in het reuzerad. Dimi al zijne moed bijeen geraapt. Je moet weten dat hij hoogtevrees heeft. Toen als die jongen zei dat dat rad 5 keer rond ging, was hij er niet meer zo gerust in. En dan blijft dat rad nog heel bovenaan stil staan. Dimi wou er uit en ons Sofia begon toen ook in paniek te raken. Gelukkig ging het snel genoeg en waren we binnen de kortste keren met onze voetjes op de vaste grond. Ondertussen begon het goed te regenen en zijn we maar naar huis gegaan. Mijn voeten waren bevroren!!!!
We gaan zeker nog eens terug.


Ps Johnny, ne hele gelukkige verjaardag!!!

Naar de mis

Normaal zijn de kindjes tot morgen bij oma en opa, maar Xander heeft vandaag catechese dus komen ze wat vroeger. Vermits Xander de vorige keer met momenten niet luisterde (volgens papou) heb ik deze keer onze paps (opa) gevraagd om mee te gaan. Dan durft hij niet gek te doen. Opa moet maar es kijken en het is al stil.
Hij is flink geweest, maar opa zegt dat ze zelf( degene die het organiseren) bepaalde reacties bij de kinderen uitlokken. Hoe kan je kinderen nu braaf laten zijn als ze poppekast moeten spelen. Tuurlijk doen ze dan een beetje zottekes!
En het ergste vanal: de persoon die het Onze Vader aan het opzeggen was (de kinderen moeten dit leren) was 2 zinnen vergeten te zeggen! hihi Zo zullen ze het ni leren hè

Een centje

Vorige keer had Xander een centje gekregen voor z'n goede toets. Gisteren kwam hij thuis en zei hij:' Ja mama, ik krijg weer ne cent. Ik heb weer 10/10.' Waarop ik zei dat ik eerst dat toetsje wou zien.
Vandaag kwam hij thuis met z'n toets en jaja hij had gelijk.
Z'n centje heeft hij nog niet gehad, maar zodra hij thuis is krijgt hij er wel weer eentje.
En die moet hij in z'n spaarpotje steken.
Ik weet van andere ouders dat ze pokemon kaarten geven, die krijgt hij hier ook af en toe. Ik word soms gek van dat pokemongedoe vandaar dat centje. Dan leert hij in ene keer ook te sparen!!!

Eerste zwemles

Vandaag ging het klasje van Xander voor de eerste keer zwemmen. Ik was me wel wat zorgen aan het maken. Zal hij zich goed afdrogen (het is zo koud buiten), zal hij zich snel genoeg aankleden (wat niet zo simpel is als je nog nattekes bent), ...Dimi heeft me gerustgesteld en zei dat ik niet zo moest piekeren, dat hij dat goed genoeg kan. En inderdaad alles is goed gegaan. Hij had z'n kleren niet achterstevoren aan (hihi) en hij zei dat ze hem hadden gevraagd of hij hulp nodig had en hij : nee ikke niet, is niet nodig. Thuis heeft hij dan z'n badmuts eens opgezet. Net een chineeske, zo duwde dat zijn oogjes toe. Dan heeft hij ze wat hoger opgezet en t was echt schattig.
Xander kan nog niet zwemmen, dus zat hij bij de beginners. Blijkbaar waren ze met een gans groepje. Ze hadden veel plezier gehad en hij had het goed gedaan zei hij.
Ik heb me (weer maar eens ) zorgen gemaakt voor niks.

Sinterklaas liedje

De kindjes waren na school even bij papou geweest. Eens thuis haastte Sofia zich naar achter, deed snel haar jasje uit en kwam naar me toe.
Sofia :' Mama, ik heb vandaag een liedje geleerd. Hoor hè : Zie ginds komt de stoomboot uit Spanje weer aan'
Automatisch begin ik mee te zingen.
Sofia : ' Nee mama, luisteren, niet meezingen. '
En ze begint opnieuw.
Sofia : ' Zie ginds komt de stoomboot...'
Op een bepaald ogenblik weet ze een woordje niet meer dus ik help haar.
Sofia : ' Nee mama, ik alleen'
En ze begon opnieuw.

Na enige tijd komt ze de frituur in en begint in ene keer luidkeels te zingen. Geloof me maar iedereen kreeg een smile op hun gezicht. Het was ook echt grappig.( Het ritme en de tonen waren niet altijd juist) Om dan tegen Dimi te zeggen : 'Goed hè papa'
Zo schattig !!!

Eigenlijk kende ze dit liedje al, en ik vond haar uitspraak 'geleerd in de klas' best grappig. Maar de juf zal het zo gezegd hebben en (papegaaien zoals ze soms zijn) zegt zij hier net hetzelfde.

Wie leest mee???

Ik heb net geen 2 weken geleden de teller bijgevoegd en momenteel staat hij op (ik heb vanmiddag gekeken en stond hij op 395) meer dan 400,wie leest er mee, waarom, waar wil je meer over weten? Zeg gewoon je mening, wat vind je goed, waar wil je meer over weten, kortom in plaats van stiekem mee te lezen, zeg het gewoon, ook al staat het me niet aan ( klinkt het niet dan botst het of hoe zeggen ze dat HAHA ) Zeg je mening gewoon !!! (Blaffende honden bijten niet, of toch niet zonder reden,...) Laat gewoon ff iets achter , altijd fijn om te lezen en te reageren !!!!
Mercikes

Dit spookt door m'n hoofd

Dit zit de ganse dag in mijn hoofd!


Ik vind dit echt af, heerlijk, bangelijk, niet te doen, der zijn gewoon geen woorden voor hoe fantastisch ik dit liedje vind!!!

X factor Craig David-Insomnia

Die kan toch zingen hè , bangelijk gewoon !!!!( een reden te meer om dit te bekijken)

Wij zijn al fan fan van hem van het eerste liedje, heerlijk gewoon! Op dit ogenblik vind ik het erg dat Rodwan naar huis is, hij had Craig misschien echt kunnen verrassen....Vond zijn uitvoering net zo goed(misschien zelfs beter) als de echte...Ik vind dit gewoon af!!!

Goede voornemens

Mijn slechte kantjes wat laten weggaan: wat minder cola- light drinken (meer water), wat meer op tijd gaan slapen, wat sneller mijne strijk wegleggen, wat minder 's nachts eten ( en ik eet zo graag), wat minder freaky zijn :sommige dagen overdrijven met opruimen,poetsen (iedereen gek maken dat ze eigenlijk niks meer mogen aanraken )en andere dagen alles een beetje laten hangen( die zijn er wat minder, dan strijk ik of ik doe niks,eens ontspannen, tv kijken). Maar oh wee als ik het dan weer in me krijg, als er dan ook maar iets niet op z'n plaats staat of gemorst wordt, dan flip ik uit!!
Als ik op nog iets weet voeg ik het eraan toe, misschien kennen jullie een 'slechte' eigenschap van me... Laat maar weten!!!(Nu ni mijne 'vuile' was buitenhangen hè HIHI)

Lekker uitgerust

Ik had vandaag een afspraak met Katleen . Voor die wildgroei (haha) boven m'n ogen wat laten bij te werken en zo. Heerlijk was het !!!
Thuis was Véro ondertussen aangekomen en ze heeft me wat geholpen met m'n kleren weg te leggen. We hebben Sofia haar kastje eens leeggemaakt en gesorteerd. Nu heb ik terug wat plaats in haar kastje. Nu maar hopen dat ons mieke niet alles dooreen gaat halen. Je kent dat wel : net die t-shirt willen die in het midden van het stapeltje ligt, eens aan trekken en alles ligt dooreen. En ik kan de helft soms opnieuw strijken.
Nadien ben ik een uurtje gaan slapen en dat heeft enorm deugdgedaan. Het was precies nodig, wat wilt ge met al m'n nachtelijke avontuurtjes. Ik zeg elke keer opnieuw dat ik eens vroeg ga slapen en elke keer wordt het later en later.Vanaf nu ga ik dat dus (proberen) niet meer te zeggen. Net zoals ik altijd klaag dat ik water moet drinken i.p.v. cola light. Dan zegt Dimi dat ik dat al 10 jaar aan het zeggen ben en dat ik dat toch niet doe. Misschien moet ik maar eens een lijstje maken wat ik allemaal in het Nieuwe jaar zal doen en (proberen) te laten. M'n goede voornemens.

Sofia is vandaag naar het speelgoedhuis (???) van Sinterklaas geweest en ze zei dat het heel ver rijden was. Dat ze in de bus in slaap gevallen was. (Als kind vond ik sommige afstanden ook altijd heel ver, terwijl het eigenlijk maar heel korte stukjes zijn.Gek toch dat elk kindje dat heeft )
Ze zei tegen me dat ze de Sint niet gezien had, dat hij naar de kapper was. Waarop Xander zei dat hij z'n haar kort heeft laten knippen! HIHI Ik heb dan maar gezegd dat het waarschijnlijk enkel de puntjes was, want als ze hem binnenkort op school en zo zien en die heeft lange haren gaan ze wat in de war zijn.

Xander is vandaag weer naar de logo geweest (vorige week waren we het totaal vergeten) en hij heeft goed zijn best gedaan. Die ssssss is zijn grootste probleem (vind ik toch) en die zal nu stilletjes aan verdwijnen. Het zal wel raar zijn hem 'anders' horen praten zo na 6 jaar. Tante Véro zei dat ze het verschil al heel goed hoorde.

Voor school moest hij weer lezen en enkele lettertjes schrijven. Gisteren schrok ik ervan hoe snel hij al enkele zinnetjes kan lezen en dit zonder enkele fout. Zelfs Dimi was ervan geschrokken.
Iedereen zei altijd dat ze tegen kerstmis kunnen lezen en ik dacht altijd jaja dat zal wel en tedoeme het is dus echt waar. De meester zei nog in het begin van het schooljaar dat je eigenlijk meer moet rekenen op eind januari - begin februari, dat ze dan allemaal kunnen lezen. Maar dat is nog snel hè. Gek toch hoe zo'n klein mannen alles zo snel aanleren.

En nu, nu ga ik wat bij m'n ventje zitten en ...
Voor de gevoelige lezers niet verder leren, de andere ga uw gang.
Je kent de zegswijze wel (en anders ken je ze nu ) : A f... every day keeps the doctor away.
Die van mij zei daarstraks dat we vandaag dan wel moesten ( is ocharme 2 dagen geleden) want anders moest ik morgen naar de dokter gaan HAHAHA
Mensen zoals ge weet ben ik met een Griekske getrouwd ( die dan ook nog enkele jaren jonger is) en die heeft warm ( lees heel heel warm) bloed !!!!Godzijdank is het nu winter, want in de zomer is ie echt ni te doen (hihi) maar te koud mag het ook niet worden want dat geeft blijkbaar hetzelfde effect. (Voor de mensen die het niet meteen begrijpen, 2 keer diep nadenken en ja dat is het!)

Tante Véro ik zie u nu al lachen, maar gij moet ni veel zeggen, gij hebt ook zo ne 'warme' man !!!