april

Ik ben de laatste tijd niet veel meer aanwezig geweest, dus hier de nieuwtjes van de maand april:

1. eerst en vooral wil ik zeggen dat ik apetrots ben op onze Xander, want hij had een heel goed rapport ( en het zou nog beter geweest zijn moest hij zich niet zo fel de situatie met opa aantrekken)
2. ons tripje naar zee fantastisch was, heel kort maar krachtig (heb het nu ook nodig, maar is onmogelijk) We zijn superblij dat we weer daar geweest zijn!!!
3. tijdens ons tripje aan zee opa gezegd heeft dat hij Leuven afgezegd heeft en hij voor Hasselt kiest
4. moest het hem dan te zwaar zijn hij ons kan bellen en wij hem gaan ophelen en hij desnoods hier kan komen wonen voor de tijd het nodig is( ik weet dat hij dat niet zal willen , maar in het geval van is hij hier meer dan welkom, als we hem daarmee kunnen helpen, met alle plezier!!!)
5. we eindelijk na zoveel tijd bij Said en Vero op bezoek zijn gegaan voor de nieuwe baby!
6. jammer genoeg nog niet bij Nico en Pina. We hebben ze afgelopen maandag tijdens de Griekse Pasen gezien in Frappè en hun de situatie uitgelegd. Gelukkig begrepen ze het. Vind het heel erg dat ik het niet eerder gezegd heb, maar had en heb nog steeds moeite om het te plaatsen ( situatie van mijn papa) Ze hebben een pracht van een dochter, ni normaal, zo een schone baby!!! We gaan zo snel mogelijk langs gaan (als de situatie het toelaat, met m'n vader, hoop en weet dat jullie, Nico en Pina dit verstaan) en eens goed bij te praten. We hebben jullie gemist ( en ik u zeker Pina !!!!)
7. vandaag heb ik het weer heel moeilijk. K heb gebeld naar thuis (onze kindjes zijn daar) en kreeg papa- opa aan de lijn . Hij zei me dat het zo en zo met hem ging. Waar ik uit versta dat het niet zo goed gaat. Hij is niet uit de zetel kunnen komen, voelde zich te zwak en BANG k kreeg weer ne serieuze klop tegen mijn hoofd! K wil zo graag dat het beter met hem gaat. Maandag beginnen de bestralingen en is het daarom dat hij zich slecht voelt, van de zenuwen of is het omdat hij echt slecht is??? Ik weet het niet, maar ik voel me momenteel rotslecht! Ik hoop met gans mijn hart dat hij beter wordt! Ik kijk enorm op naar hem en ik niet alleen , onze Xander ook. Hij vroeg me laatst hoe vaak opa nog naart ziekenhuis moest, dat hij nu al wel genoeg geweest was, en ik weet niet goed meer wat te verzinnen. Hij zit er heel fel mee in zijn hoofd, dat heef zijn meester me ook gezegd, dat ik( we) moeten zien wat we zeggen, maar dat is niet simpel!
8. Ik met gans m'n hart hoop dat de maand mei een heel nieuw begin mag betekenen!!! Met veel goed nieuws en veel goede moed! Dat al onze dromen mogen uikomen!

Nieuws van het thuisfront

We zijn net terug van Brugge. We zijn daar nog wat gaan eten. Jammer dat die 2 dagen al voorbij zijn. Maar het was/is heerlijk geweest. Dimi kijkt z'n gsm na, want die waren we vergeten. We hadden telefoon gemist van thuis. Ik dadelijk in paniek dat er iets zou zijn met papa. Ik bel meteen en krijg hem aan de lijn. Blijkbaar had ons mama gebeld omdat ze 2 dagen niets van ons had gehoord. Ik praat wat met papa en hij zegt me dat hij morgen naar de dokter moet en vrijdag naar het ziekenhuis. Naar het ziekenhuis zeg ik? Ja zegt hij. Hij had maandag naar de dokter gebeld dat hij Leuven wou laten vallen. De dokter zei hem dat het daar inderdaad langer kon duren voor hij er binnenkon (als je er niet geopereerd bent, wordt het vaak op de lange baan geschoven en dat gaat niet). De dokter zei dadelijk contact op te nemen met Hasselt en belde een kwartiertje later al terug met de mededeling dat hij vrijdag al mag gaan. Papa klonk echt heel goed. Hij was ook blij dat hij eindelijk kon gaan. Hij zei zelf dat langer wachten geen optie was. Maar goed dat ik gebeld had naar de dokter vorige week. Anders hadden ze nu nog steeds zitten wachten op nieuws van Leuven.

1e dagje zee

Het weer is prachtig en de kindjes zijn al vanaf ze wakker zijn aan het vragen om te gaan zwemmen.We zeggen hen dat het nog veel te vroeg en te koud is, maar daar hebben ze geen oren naar. Rond een uur of 2 gaan we dan eindelijk naar het strand en hoewel het heel warm is vermoeden Dimi en ik dat het water nog koud is, maar ze zijn niet te houden en gaan er met hun voetjes in. Eerst is het van OH het water is nog wat koud,maar nog geen 5 min later zitten ze er tot hun billetjes in en pret dat ze hebben, niet te doen !! Wat ben ik blij om aan zee te zijn ! Het is er gewoon heerlijk, we wensen dat we er nog veel langer kunnen blijven( hoewel dat niet kan) zo genieten we ervan! Hier voelen we ons echt thuis, heerlijk gewoon, zalig, kon het maar blijven duren!!!
(Nonkel Pascal en Mira zijn ook naar Brugge gekomen en we hebben samen een terrasje gedaan en nadien zijn ze ons komen opzoeken, gho, kon het maar blijven duren, die rust, dat zalige gevoel!!!

Papa ik hoop met gans m'n hart dat alles goed mag gaan met je bestraling en dat je er heel goed uitkomt!!
Je bent mijn alles!! Mijn steun en toeverlaat, ik heb je nodig voor al mijn ( al dan niet 'domme) vragen! Weet dat ik oneindig veel van je hou of om het op mijn manier te zeggen ICH LIEBE DICH!! ( Dankzij hem( en via de tv) ken ik mijn Duits perfect en dat is heel belangrijk voor me, zeg ook elke avond die woorden en iets meer tegen de kindjes!) Dankzij hem hem ben ik van die taal gaan houden en dat zal me altijd bijblijven. Duitse mensen die ik ontmoet of als ik daar ben , denken de mensen steeds dat ik van daar ben en geloof me dat is een enorm compliment, en dat dank ik aan hem, mijn papa, mijn God!!

Naar zee

Strakjes na het werk vertrekken we naar zee voor 2 dagen. Het is niet lang, maar het zal ons deugd doen. Er eventjes tussenuit met de kindjes. Dadelijk nog wat verder inpakken, en dan de kindjes halen bij oma en opa. We kijken er echt naar uit. Daar kunnen we echt tot rust komen.
En deze keer ga ik eens niet teveel meesleuren. Want daar ben ik goed in! Overal waar we naartoe gaan, neem ik veel te veel mee.

Nieuws

Zojuist heeft ons mama me gebeld met nieuws ivm papa. Eindelijk hebben ze iets te horen gekregen. Er waren geen uitzaaiingen. Door het dolle heen ben ik, zo blij. Wat zullen ze blij geweest zijn met dit nieuws. Hetgene waar ze zo een angst voor hadden, is voorbij.
Ik heb nadien zelf nog eens naar de arts gebeld en die was zelf ook zeer tevreden, maar zei er wel bij dat er nog steeds een deeltje in z'n lichaam zit en dat dat toch zeer kwaadaardig is. Hij stelde zelf voor om een lichtere vorm van chemo en bestraling. Een lichtere vorm omdat papa z'n nieren niet zo goed zijn. Hij wou me niet ontmoedigen zei hij ( omdat het zo kwaadaardig is) maar op dit moment kan niks me raken. Daarbij elke vorm van kanker is slecht!
Hij zei me dat hij ging mailen naar Leuven voor de nabehandeling en hoopte er snel nieuws van te krijgen. Maar hij voegde eraan toe dat dat ook wel lang kon duren, een 14 dagen, en als hij dan niks vernomen had, dan zou hij contact opnemen met Hasselt. Hij zei ook dat deze uitslag z'n levensverwachting verbeterd.
Na dit telefoontje belde ik naar thuis en zei wat hij tegen mij zei.
Ons mams was eerst niet zo blij dat ik gebeld had, maar was toch ook blij met dit extra nieuws te horen!