1e communie

Vandaag heeft ons manneke zijn 1e communie gedaan.Ik ben ook apetrots!!
Hij zag er fantastisch uit. En hij heeft dat heel flink gedaan in de kerk, met de nodige knipoogjes naar papa en mama, en de rest van de familie achteraan in de kerk!!
Het was me nogal hectisch vanochtend. We zaten goed op schema.
De kapper thuis. Papa was als laatste aan de beurt. Ik deed de kleertjes van de kindjes ondertussen aan en dan Dimi snel naar boven om zich aan te kleden.
Schuift hij toch niet uit met zijn nieuwe schoenen op de trap . Hij riep me en ik wist niet wat er aan de hand was. Ik naar hem toe, zonder enig vermoeden dat dat gebeurt was. Dimi heeft nog maar pas een spierscheuring gehad, die nog niet genezen was en nu dit. Op tijd komen (we moesten wat vroeger gaan voor foto's enzo) zat er niet meer in. Dimi kon zelfs de trap niet meer afUiteindelijk ben ik met de kindjes vertrokken en is Dimi nagekomen ( de kapper ging hem brengen, bij deze nog eens : je bent een echte schat!!!)
Ik me geexcuseerd , uitgelegd wat er gebeurt was en gelukkig waren we nog op tijd voor alles .
Ik zet me in de kerk met Sofia en een 10tal minuutjes later begint het. De kindjes komen mooi binnengewandeld. Ik zit voortdurend naar achter te kijken want Dimi weet niet waar ik zit.
Opeens zie ik hem en hij wandelt vrij goed naar ons toe. Ik vraag hem hoe het gaat en hij zegt redelijk. Ik zeg dat hij toch al goed kon stappen waarop hij zegt ja, heb pijnstiller genomen. (Die had hij van het ziekenhuis meegekregen ) Dat kan ik geloven dat die terug "normaal " kan stappen, zo een zware boel.
Ons Xandertje heeft heel flink gelezen in de mis en heeft heel trots z'n 1e hostie in ontvangst genomen. (Hij deed zelfs z'n mondje naar ons open om te laten zien dat hij ze echt gekregen had, waarop ik , wat dacht ge, hem direct duidelijk gemaakt heb van zijn mond weer te sluiten!)
En dan was het feest!!!
We hadden vandaag 3 communicantjes, nl onze Xander, onze Robbe en onze Kartsten. We hadden allen samen naar een plek gezocht en uiteindelijk was het circus Bruul geworden in Geel.
Toen we aankwamen , arriveerden vlak na ons ons mama en onze papa. Wat was ik fier, mijn papa was er bij!! We hadden afgesproken dat naar de kerk komen niet zou gaan ( hij kan zich nogal moeilijk in 3 splitsen) , dat zou veel te zwaar geweest zijn voor hem.
We hebben eerst lekker onze buikjes volgegeten en later o pde avond zijn we met z'n allen gaan bowlen. Papa en mama deden niet mee, wat begrijpelijk is. Maar ze hebben er mee van genoten. En papa is tot het einde mee gebleven. De kindjes gingen dan ook de ganse tijd naar hem toe om te zeggen hoe goed ze wel aan het spelen waren.
En nu , nu ben ik KO. Ik ben blij dat het erop zit !!!!