Zojuist heeft ons mama me gebeld met nieuws ivm papa. Eindelijk hebben ze iets te horen gekregen. Er waren geen uitzaaiingen. Door het dolle heen ben ik, zo blij. Wat zullen ze blij geweest zijn met dit nieuws. Hetgene waar ze zo een angst voor hadden, is voorbij.
Ik heb nadien zelf nog eens naar de arts gebeld en die was zelf ook zeer tevreden, maar zei er wel bij dat er nog steeds een deeltje in z'n lichaam zit en dat dat toch zeer kwaadaardig is. Hij stelde zelf voor om een lichtere vorm van chemo en bestraling. Een lichtere vorm omdat papa z'n nieren niet zo goed zijn. Hij wou me niet ontmoedigen zei hij ( omdat het zo kwaadaardig is) maar op dit moment kan niks me raken. Daarbij elke vorm van kanker is slecht!
Hij zei me dat hij ging mailen naar Leuven voor de nabehandeling en hoopte er snel nieuws van te krijgen. Maar hij voegde eraan toe dat dat ook wel lang kon duren, een 14 dagen, en als hij dan niks vernomen had, dan zou hij contact opnemen met Hasselt. Hij zei ook dat deze uitslag z'n levensverwachting verbeterd.
Na dit telefoontje belde ik naar thuis en zei wat hij tegen mij zei.
Ons mams was eerst niet zo blij dat ik gebeld had, maar was toch ook blij met dit extra nieuws te horen!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten