Zondagsrijders

Gisterenavond ben ik met enorme hoofdpijn m'n bedje in gekropen. Ik kon niet meer. Deze morgen was het gelukkig voorbij ( dankzij goede medicatie). We hebben ons klaargemaakt om naar oma en opa te gaan om de kindjes te gaan halen. Onderweg hebben we besproken hoe we alles gingen doen. We werden namelijk verwacht op het feestje van Younes en bij de opendeur van Jim en Ilse in de bakkerij. Xander was al een paar dagen aan het vragen wanneer hij pizzakes mocht gaan bakken. We gingen het aan hen vragen en dan beslissen.
We waren bijna in Scherpenheuvel. We reden de berg op in Kaggevinne en we zagen een auto uit de zijstaart komen. Ze keek naar rechts maar helemaal niet naar links, naar ons dus. Vlak voor onze neus schiet ze de baan op, remmen was niet meer mogelijk. Dimi heeft snel geclaxoneerd en heeft een enorm manoeuver uitgehaald. Godzijdank stonden er geen auto's geparkeerd en was de tegenligger nog ver weg. Het scheelde geen haartje, gene millimeter teveel, maar we waren erlangs. Die vrouw bleef stil staan in het midden van de weg, die zal ook wel geschrokken zijn. Ik ben er zeker van dat ze de volgende keer wel naar beide richtingen zal kijken. Als Dimi niet zo gereageerd had, had ik hier nu niet gezeten. Geen van beide want Dimi draagt nooit zijn gordel (ma vanaf nu moet hij van me ). Abnormaal wat er op zo een moment door je hoofd gaat. Langs de andere kant als er wel auto's gestaan hadden waren wij in fout geweest. Honderden scenarios zie je voorbijgaan. Met de daver op ons lijf zijn we verder gereden, tegen 10 per uur. Ik zei nog tegen Dimi dat hij aan de kant moest gaan staan, maar we zijn toch stillekes doorgereden. Ons oma kon haar oren niet geloven en onze opa ook niet. Mijn vader heeft daar vroeger een ongeval gehad, net op dezelfde manier als nu bij ons, die man keek enkel een kant uit en boem.
Daar moesten we toch even van bekomen.
Ondertussen was de tijd al zo gevlogen dat we te laat waren voor het feestje en we moesten nog vertrekken.
Eens op weg begon ik eens zo fel op alles te letten. Op de rotonde in Diest, om de autosnelweg op te rijden, reed er een vrouw bijna in onze flank. Weer scheelde het een haartje. Wat is dat vandaag toch. ZONDAGSRIJDERS !!!
Op de autosnelweg was er een zatlap, die van links naar rechts vloog ( nee deze keer eens geen vrouw). Ik heb tegen Dimi gezegd dat we de kindjes gingen afzetten op het feestje en dat ik vandaag niet meer met de auto weg wil. We hebben Jim en Ilse gebeld dat we volgende week langskomen ( we zullen hen later wel uitleggen waarom !!)

Dit was me echt een beetje teveel van het goede geweest voor vandaag. Laat ons hopen dat de rest van de dag wat rustiger mag verlopen !!!!