Ik ben blond

Een tijdje geleden zei Sofia tegen me :

Mama ik heb blond haar hè.(vol overtuiging)

Ik: Nee schatje, je hebt bruin haar.

Sofia: Nee, ik heb blond haar!

Sofia: En ik heb blauwe ogen!

Ik: Nee schat, je hebt bruine ogen .

Sofia (ondertussen boos) : Is niet waar, ik heb blond haar en blauwe ogen.

Ik: Sorry schatje, maar dat is niet zo.

Sofia (nog bozer): Dat is uw schuld !!

Ik naar boven, want ze moest slapen. Hoor ik haar door de babyfoon (die staat hier nog altijd op, zo hoor ik tenminste alles en voel ik me wat veiliger, je weet nooit):

Stoute mama, nu ben je mijn vriend nimeer, ik wil blond haar en blauwe ogen. Stoute!!! Is uw schuld,...

En zo bleef ze maar doorgaan. Dit deed echt pijn en ik naar haar toe...

Ik : Schatje als je dat echt wil kan je later als je groot bent nog altijd lenzen halen en dan heb je blauwe ogen. Je haartjes kan je bij de kapper laten verven en dan ben je blond.

Waarop Sofia zei: Gaan we morgen naar de kapper??

En wat blijkt nu. Toen ik dit bij oma thuis vertelde zei ons Siegje dat ze echt overtuigd is dat ze blond is. Als ze mogen kiezen tussen welke prinses (Assepoester, Doornroosje, Belle of Sneeuwwitje) ze zijn, ze altijd eentje neemt met blond haar. Want ze vindt dat ze daar het meest op lijkt! Alleen de lange haren (nog) niet. Toch gek hè, hoe die kleine meid zichzelf ziet!