Kunt ge geloven dat die klein pruts van me nu nog altijd net voor het slapengaan over die man in Dendermonde praat. Ze heeft daar dus echt een enorme schrik van gepakt. Weer maar eens heb ik haar gezegd dat die man echt niks meer kan doen, dat hij in de gevangenis zit. Dat als ze bang is, ze dat helemaal niet hoeft te zijn, dat mama en papa er zijn om haar te beschermen.
Gek toch hoe zoiets in haar hoofdje kan blijven spoken. Het is nu wel al wat minder, maar toch spreekt ze er nog over. Ze wordt er 's nachts wel niet meer wakker van, maar toch.
Ocharme mijn kleine meid!!!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten