Sint op school

Vanmorgen was het zover voor Xander. Vandaag kwam de Sint naar de lagere school.
Ik ben snel terug naar huis gegaan (maar goed dat ik kortbij woon) om het fototoestel te halen. In de verte zag ik de brandweerauto (???) staan met de Sint erin. 1 piet kwam bij de kindjes aangelopen en zei dat de boot was ondergelopen (of zo, ik verstond het niet zo goed). Een beetje later komt de brandweerwagen het hoekje om. Een geroep, een getier, zo uitbundig waren ze.
Ik maakte me wel wat zorgen hoe de Sint van die wagen af moest. Ik zag hem in mijn gedachten al vallen en dan was de ganse Sinterklaas droom in ene keer stuk voor al die kindjes. Met een laddertje is hij dan van de wagen gekomen, op zijn BLOTE voeten. Als die goede man morgen niet ziek is weet ik het ook niet. Die heeft daar ff gestaan op die koude vloer voor ze met slippers(!!!) zijn aangekomen. Ik was wat fotootjes aan het maken en in ene keer roept mijn ventje me.
Xander : Mama, dat is wel de echte Sint hè
Ikke : Tuurlijk schat, dat is de echte.
Xander : Die ( wijst naar een andere jongen) zegt van niet.
Ikke : Wat weet die daar nu van!

Het kwam zo snel dat ik er maar iets uitfloepte (is dat een woord, waarschijnlijk niet maar je verstaat me wel). Eigenlijk had ik moeten zeggen dat je zo niet mag praten over de Heilige man, dat je dan misschien geen kadootjes krijgt, of ik moet hem zeggen dat de Sint ook een paar HulpSintjes heeft. Als ze naar het nieuws kijken zien ze ook dat hij op een andere plaats was op exact hetzelfde moment als hij bij hun was .Ne mens moet soms z'n fantasie laten werken hè. Niet dat hij dit al gezien heeft, maar ik wil er wel op voorbereid zijn. Stel dat hij dit weekend zegt dat de Sint woensdag bij hem was en 1 van de neefjes of nichtjes zegt bij hem/haar ook, moet je toch iets zeggen...Ik vind hem nu net nog iets te klein om nu al te weten dat de Sint eigenlijk...
Ik ga het hier nu niet schrijven, stel u voor dat je de pagina open laat staan en er iemand stiekem meeleest. Laat ze nog maar even genieten.

Vorige week stond hier om de hoek de Kerstman buiten bij de bloemenwinkel. Ik kon mijn ogen weer eens niet geloven. De Sint is nog niet geweest en de Kerstman staat er al. Dat was bij ons vroeger toch niet waar. Geef mij dan maar de goeie oude tijd. Alles op zijn tijd. Tegenwoordig liggen de kerstspulletjes al in de winkel na de grote vakantie( bv bij Thomas). Om hier nog ff wat over te zeggen. Dimi was in de GIFI geweest voor een nieuw tafellaken en zei dat de kerstversiering er prachtig was. Ik heb al veel versiering, maar ik wil toch eens een kijkje gaan nemen! Ik ben dan ook enorm gek van deze periode, van mij mag die best wat langer duren. De lichtjes overal, iedereen in de juiste sfeer,... mmmmmmm Heerlijk!!!
Maar eerst moet de Sint nog langskomen.

Het is woensdag dus zijn de kindjes bij yiayia. Vannacht gaat de Sint daar al langsgaan, om niet alles bijeen te laten vallen/komen. Dit jaar ben ik blij dat hij op zaterdag komt. De kindjes blijven dan voor een keertje een gans weekend bij mama en papa (joepie) en kunnen genieten van hun kadootjes. Ik hoop dat yiayia ze morgen op tijd naar school krijgt, wat niet makkelijk zal zijn als ze niet met hun presentjes kunnen spelen.

Morgen rond 13h landen yiayia Soultana en papou Dimitris in Duitsland op de luchthaven (overgrootmoeder en overgrootvader voor de kids).
Wat heb ik die vrouw gemist!!! Die is zo lief. Ik weet nog toen ze de laatste keer vertrok, had ze de tranen (en ik ook) in haar ogen toen ze hier afscheid kwam nemen. We hebben altijd zoveel plezier samen. Ze leert me de (dorps)dansen, de echte Griekse keuken,... Veel gerechten die ik ken heb ik aan haar te danken (maar ook van Dimi z'n ma en van z'n pa) Maar zij kent de echte oude Griekse keuken, en daar kan je altijd van leren. Laat de receptjes maar komen. Eentje staat er dit jaar op mijn lijstje : chtipiti ofwel fetamix ( feta pikant).
En papou Dimi is een ongelooflijk iemand. Hij is half verlamd, maar als hij je een hand geeft (met rechter hand, die verlamd is) zou je niet zeggen dat hij het is. Zo hard knijpt hij in je hand. Dit door er altijd zelf in te blijven geloven en door veel oefening. Hij is zo bezorg om iedereen en gaat met de bus iedereen bezoeken. Ze hebben hier jaren gewoond, in Genk, en hij overal langs.Ik zal blij zijn dat ze er weer zijn, 2 jaar zijn lang...


Toen we in Griekenland waren, toen was Xander net geen/wel 10 maanden, heeft hij zijn overovergrootmoeder nog gezien.( 3 dagen voor hij 10 maanden was heeft hij z'n eerste stapjes gezet in Greece) Hij zal dit wel niet meer herinneren, maar we hebben foto's voor later.


Ik wil een cursus fotografie (Dimi gelooft me niet omdat ik al zoveel heb willen doen) gaan volgen, iemand interesse om mee te gaan???? Laat het maar weten!!!!