Ellendig

Ik moet zeggen dat ze er boven echt hun werk van gemaakt hebben, van de kerstboom. En vandaag staat die van de zaak op het programma. En ook alles poetsen( boven, onder). Tante Vero komt op bezoek en besluit ff een handje te helpen met onze boom ;), wat niet evident is met zo een dikke buik. Ze zei dat ze het ganse weekend doodziek geweest was. Ik heb haar maar aangeraden om toch contact op te nemen met hare dokter, want is dat wel goed voor zo een baby'tje?? Buikgriep is niet niks hè. Na een tijdje zagen we dat het goed was en dat ons boompje er goed uitzag.
Ik ben boven de kleren gaan wegleggen en gaan opruimen/poetsen. Dimi zei : dat wassen geen probleem, dat strijken, ook geen probleem voor u, maar hoe komt het dat dat dan blijft staan. Dat in de kast leggen is precies wel een probleem. Waarop ik belooft heb dat dat nemeer zou gebeuren ( kuch kuch, laat ons hopen) en bij mezelf dacht ( sorry schat als ge dit leest) a ge kunt toch ook wel eens ff helpen en b (omdat k me niet goed voel) niet zagen hè vent. Maar ik ga het in alle geval proberen.
Het was om te stikken boven. Veel te warm. Het leek net of ik in een of ander tropisch land zat. En dan de meubels verschuiven om eronder te poetsen, amaai echt geen lachertje. Tante Vero kwam nog snel gedag zeggen, ze had wat met Dimi blijven kletsen, en was stikop toen ze boven was. Ze had staan roepen, maar met diee stofzuiger langs m'n oor had ik niks gehoord. Stilletjes aan moet ze het toch wat rustiger gaan aandoen. Ze gaat naar het einde van haar zwangerschap en ze is nog altijd even hevig, met als gevolg dat ze 'last' begint te krijgen. Bij deze dus : Tante Vero ge hebt het gehoord/ gelezen, gun uzelf es wat meer rust !!! En wat ge vandaag niet doet, dat is dan maar voor morgen. Laat u nemeer zo opjagen. En als je vrij hebt op t werk, laat ze dan maar bellen en durf ook eens een keertje nee te zeggen ipv ja en weer maar eens naar Leuven te vliegen. Ge zijt zwanger, en als ge me niet gelooft kijk dan maar eens naar uwe dikke buik. Die is er niet zomaar HAHAHA Ge weet da k u graag heb hè Veroke!!!

Xander had een briefje meegekregen naar huis om wat eten in te zamelen voor mensen die het moeilijk hebben. Ik heb dan een zak vol eten meegenomen naar school en die in z'n klasje gezet. Liever zoiets geven dan altijd geld te storten, waarvan die mensen maar 1 tiende zien.
Vroeger stopte ik onze kleren die we niet meer aandeden ( ik wil niet zeggen oude, omdat er vaak ook miskoopjes bij waren) in die containers. Jullie weten wel wat ik bedoel. Tot ik te horen kreeg dat die eerst gesorteerd werden. De goeie spullen werden verkocht, de iets minder goeie aan een wat goedkopere prijs en de rest werd dan naar de arme mensen gegeven. Nu geef ik dat aan de kringloopwinkel, ok die vragen er ook iets voor, maar lang niet zoveel als die hierboven beschreven. En geld storten...Ik krijg wekelijks wel enkele telefoontjes om die en die te steunen. En ook dat heb ik al even afgeleerd. Mijn zus vertelde me ooit hetvolgende : Ze was bij de bakker en zag er een vrouw, die ze regelmatig zag, met haar dochtertje. Dit keer zag haar dochtertje er heel slecht uit, maar ze durfde niets te vragen. Tot de vrouw buiten was en die van den bakker erover begon. Wat bleek, dat kleine meisje had kanker. Maar ze kregen geen steun van het kankerfonds, omdat ze een huis in hun bezit hadden. Ze moesten al hun bezittingen wegdoen, hun huis schenken aan het OCMW en dan pas konden ze steun krijgen. WABLIEFT????
Wel mijn zus kon haar oren niet geloven en ik stond versteld toen ze me dat zei. Vanaf toen sponsor ik dan ook nemeer, aan niks meer. Alleen als ik weet dat de mensen het echt krijgen, zoals met dit eten of als ik het persoonlijk kan geven/ op een rekeningnummer van die mensen kan storten.
Bij al die organisaties : die moeten ook zelf hun deel krijgen, hun personeel, ...(of ze laten het zodanig lang op hun rekening staan dat ze er de intresten op krijgen)
Ellendig word ik van zulke praktijken!!! En van de zomer sorteer ik alles nog eens goed en geef ik onze kleren mee naar Marokko, voor de kindjes daar. Ik heb zo ook al met mijn broer kleren meegegeven naar Cuba. Dan krijgen ze ze ook echt!
(K ben weer eens aan het afdwalen, k ben daar wel goed in precies)

Om 17h heb ik Xandertje naar de logo gebracht en ik vroeg hoe hij het vorige week gedaan had. Heel goed, heel flink geweest. Waarom ik dit vroeg : papou had gezegd (hij had hem vorige week gebracht en gehaald) dat hij helemaal niet flink was geweest. Ik was hier van geschrokken, want hij doet er normaal altijd zijn best. Isabel schrok ook toen ik haar dat zei. Ze vertelde me dat hij echt heel goed zijn best had gedaan, dat ze anders wel zou zeggen. Het enige wat hij gedaan had was haar voor het zotteke gehouden. Z'n gezicht was zwart (Sinterklaasweek) en ze vroeg hem hoe dat kwam. Waarop hij zegt: ik heb mijn hoofd in de schoorsteen gestoken om te zien of de Sint al daar was. En ze was er mee weg, want ze dacht dat zo een klein manneke niet kon liegen. Pas op het einde heeft hij haar verteld dat het vanop school was HIHI Die klein vedet en ze was er echt mee weg. Jammer dat papou hier dan zoiets zegt.


Ik begon me weer ellendiger en ellendiger te voelen. Ik ben dan ook blij dat deze dag erop zit!
Nog even kijken naar andere blogs, wat Tv kijken en dan mijn bedje in!